Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2010

Εργασία επί του εγχειριδίου της Ορθοδοξίας "Ο τελωνισμός των ψυχών"(1)...

Προκαταρκτικά:

Με αφορμή του Ορθοδόξου εγχειριδίου «Ο τελωνισμός των ψυχών», ξεκινώ μία σειρά από άρθρα που ως κύριο στόχο έχουν να αντικρούσουν τις ανυπόστατες, ασαφείς έως και γελοίες απόψεις και περιγραφές από δήθεν μάρτυρες της στιγμής του θανάτου που κατατίθενται στα εν λόγω επίσημα κείμενα της εκκλησίας. Δεν είναι καθόλου υπερβολή καθώς αποδεικνύεται από την ίδια την βίβλο ότι η θρησκεία ξεπροβάλλει ως η θεμελιώδης προσπάθεια του ανθρώπου να υπερνικήσει το υπαρξιακό άγχος που του προκαλεί η ιδέα του θανάτου.

Διαβάζοντας προσεχτικά και με μεγάλη υπομονή είναι η αλήθεια τις ιερές γραφές του χριστιανισμού και όχι μόνο ανακαλύπτουμε πως βρίθει από ιστορίες οραμάτων και διαφόρων οπτασιών κάποιων μυστηριωδών προσώπων. Πρόκειται για το επιχείρημα των θρήσκων της αποκάλυψης. Έτσι, ως φαίνεται επιλέγει ο ευφυής κατά τα άλλα δημιουργός να αποκαλύπτεται στο δημιούργημα του. Δίνοντας εντολές άπαξ και δια παντός σ κάποιο πρόσωπο που ο εξαιρετικά γλοιώδης και ρηχός λόγος του γίνεται ύστερα νόμος του θεού και επιβάλλεται και στους υπολοίπους.

Είναι εμφανές το γεγονός ότι οι υπερασπιστές της θρησκείας βασίζονται αποκλειστικά στην πίστη τους και όχι σε στοιχεία και αποδείξεις! Καμιά εξ αποκαλύψεως αλήθεια δεν γίνεται να αποδειχθεί ότι είναι πραγματική, αλλά μπορεί να επαναληφθεί όσες φορές χρειάζεται εφόσον δεν υπάρχουν αποδείξεις, πράγμα που αποδίδει στους εύπιστους. Συμπληρώνω απλά ότι με την ίδια ευκολία μπορεί και να διαψευστεί, και μάλιστα θεωρώ πως η διάψευση περιέχει σοβαρότερους λόγους και ένα τεράστιο απόθεμα από επιχειρήματα που μας κάνουν πρωτίστως να σεβόμεθα τον ίδιο μας τον εαυτό.

Ηθική και Θρησκεία:


Θα ήταν τελείως περιττό να αναλύσω τους λόγους για τους οποίους δεν ισχύει η πεποίθηση ότι η ηθική συνδέεται άμεσα με την θρησκεία και ότι όταν χαθεί η θρησκευτική πίστη αυτομάτως οδηγείται ένα άτομο στην διαφθορά και στον εκφυλισμό των αρχών του. Πρακτικά, έχει αποδειχθεί στην ανθρώπινη ιστορία ότι η θρησκευτική ηθική έχει καταφέρει να πέσει πολύ πιο κάτω από τον ανθρώπινο μέσο όρο. Αυτό όμως που δεν θεωρώ διόλου περιττό αλλά αντιθέτως είναι κρίσιμο για την συνέχεια του άρθρου μου να αναφέρω το γεγονός ότι η θρησκεία είναι για διάφορους λόγους όχι μόνο αήθης αλλά και ανήθικη! Δεν μιλώ φυσικά για τους πιστούς οι οποίοι μπορεί μερικές φορές να είναι ηθικότατοι, αλλά για τις αρχές της πίστης τους. Η αιτία που αναφέρομαι σε όλα αυτά είναι φυσικά το εγχειρίδιο, το οποίο αποτελεί μία θα έλεγα διαστρεβλωμένη άποψη για το πώς πρέπει να συμπεριφέρεται ένα άτομο στην ζωή του. Δεν είναι παράδειγμα ηθικής αλλά ανηθικότητας. Και το μοναδικό πράγμα που δύναται να διαστρέφει τόσο τις έννοιες δεν είναι άλλο από το φαινόμενο της θρησκείας.

Η θρησκεία ως προπατορικό αμάρτημα καταδεικνύει του λόγου το αληθές. Η σταύρωση του Ιησού, ο οποίος σημειωτέον αποτελεί την θυσία που απαιτείται σε όλες τις Θρησκείες του κόσμου, είναι ένα αποκρουστικό γεγονός για το οποίο προσωπικά δεν συμφωνώ καθόλου και αν ζούσα τότε θα απέτρεπα την σταύρωση με κάθε τρόπο. Φυσικά, μιλώ εις περίπτωσιν που παραβλέψουμε τις διάφορες αντιφάσεις στις οποίες υποπίπτουν οι αφηγητές της ιστορίας για τον Ιησού και τα έργα του. Ποια ελευθερία δίνεται στους ανθρώπους από τον Θεό όταν αυτός αποφασίζει τον τρόπο κατά τον οποίο θα πάρουν άφεση οι διάφορες αμαρτίες τους από τότε έως σήμερα; Για ποιο λόγο διαδραματίζονται τόσο φρικτές σκηνές και γιατί θα έπρεπε να τις θαυμάζουμε εφόσον γνωρίζουμε ότι ο Θεός δεν πεθαίνει πράγμα που καθιστά την σταύρωση ανώδυνη, άρα δεν είναι λίγο αντιφατικό αυτό; Είναι ανάγκη να υποστεί όλα αυτά ο Θεός; Φυσικά και όχι. Η σύγχρονη ηθική μας, περιφρονεί τους αποδιοπομπαίους τράγους όσο και αυτούς που τους αναζητούν, και η θρησκεία είναι μία αναζήτηση εξιλαστήριων θυμάτων!

Για να το ξεκαθαρίσουμε οριστικά: Η βασική αρχή του ολοκληρωτισμού είναι να σχηματίζονται νόμοι που οι πολίτες δεν μπορούν να τους τηρήσουν. Ειδικά αν το απολυταρχικό σύστημα αποτελείται από μία κάστα που ισχυρίζεται ότι έχει άνωθεν εντολές και ότι πρέπει να συλλαμβάνει κάθε λανθασμένη συμπεριφορά. Το να παροτρύνεις τον άνθρωπο να γίνεται υπεράνθρωπος υπό την απειλή του θανάτου και των μαρτυριών ισοδυναμεί με το να τον προτρέπεις να αυτοτιμωρείται και να αυτοταπεινώνεται φρικτά για τη μοιραία αδυναμία του να τηρήσει τους κανόνες.

Επί παραδείγματι, η εντολή του θεού που συναντάμε στην παλαιά (και στην καινή) διαθήκη, ότι δεν πρέπει με κανέναν τρόπο ο άνθρωπος να επιθυμεί τα αγαθά, είναι πέρα για πέρα εξωφρενική και ουτοπική. Το ίδιο παράλογο είναι και το «αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν». Κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να αγαπήσει κάποιον άλλον σαν τον εαυτό του, εξ ορισμού έτσι είμεθα κατασκευασμένοι και απορώ πως ο Θεός φτιάχνει πρώτα τα ένστικτα μας και έπειτα μας τα απαγορεύει! Ένας μετριοπαθής και εύλογος κανόνας είναι να συμπεριφερόμαστε τους άλλους όπως θα θέλαμε να μας συμπεριφέρονται και εκείνοι, κανόνας που εξελίχθηκε στην ανθρώπινη συνείδηση ως μέρος της αργής και σταθερής εξελικτικής πορείας του είδους μας και που δεν επιβάλλεται από καμία θεϊκή οργή!

Δεν θα μπορούσα να παραθέσω καλύτερη απόδειξη για την ανηθικότητα της θρησκείας και εν γένει για τα ποταπά διδάγματα της από το εγχειρίδιο που πραγματεύεται τον θάνατο του ανθρώπου και το πώς αυτός βιώνεται. Άραγε πόσο καλοί πρέπει να είμεθα εμείς οι άνθρωποι για να γλυτώσουμε από τα δαιμόνια; Θα το θέσω αλλιώς: Γιατί απαιτεί ο παντοδύναμος να είμαστε περισσότερο καλοί από όσο μπορούμε; Στα κείμενα που ακολουθούν ένα πράγμα είναι σίγουρο: Είμαστε αμαρτωλοί ακόμα και αν δεν κάνουμε τίποτα!

Στα άδυτα της ψυχής


Διεισδύοντας στα κείμενα του εν λόγω επίσημου εγχειριδίου της Εκκλησίας, παρατηρούμε κατ αρχήν στον πρόλογο ότι ο πνευματικός πατέρας μας διηγείται μία σύντομη ιστορία από την ζωή του, που υποτίθεται πως μέσω αυτής θα κατανοήσει καλύτερα ο αναγνώστης για το τι ακριβώς περιγράφεται στην διήγηση(περί αυτού πρόκειται) που ακολουθεί μετέπειτα.

Η ιστορία του γέροντα λοιπόν ξεκινά κάπως έτσι: «Όταν ήμουν παιδάκι, η ευσεβής μητέρα μου, εκτός από τις συμβουλές που μου έδινε να έχω στην ψυχή μου το φόβο του θεού, να εκκλησιάζομαι, να εξομολογούμαι, να κοινωνώ και να ζω μία ενάρετη ζωή μας έλεγε και πολλές εμπειρίες της από τη ζωή, για πνευματικά θέματα. Μία απ αυτές είναι και η πιο κάτω:Στη γειτονιά του πατρικού μας σπιτιού ζούσε μία γυναίκα με σύζυγο και παιδιά και σύχναζε κάπου κάπου στο σπίτι μας. Πολλές φορές άνοιγε την καρδιά της στη μητέρα μου και τις γειτόνισσες της και τις έλεγε τα προβλήματα και τα αμαρτήματα της. Η γυναίκα αυτή δε ζούσε εκκλησιαστική και μυστηριακή ζωή, κοίταζε μόνο τα του σπιτιού της. Όταν όμως έφτασε η ώρα του θανάτου της και άρχισε να ψυχορραγεί, η μητέρα μου παρούσα στο σπίτι της έγινε μάρτυρας ενός φρικτού θεάματος. Η ψυχή δεν έβγαινε και η γυναίκα συνεχώς παρακαλούσε απελπισμένα και φώναζε «πάρτε τα σκυλιά από την αγκαλιά μου, διώξτε τα σκυλιά» και συνεχώς επαναλάμβανε το ίδιο μέχρι που η ψυχή της βγήκε. Εμείς βέβαια δεν βλέπαμε σκυλιά, έλεγε η μητέρα μου. Εν συντομία λοιπόν, όλα αυτά συνέβαιναν επειδή η γυναίκα δεν είχε εξομολογηθεί ποτέ της και δεν ζούσε σύμφωνα με τα πρότυπα της εκκλησίας….»

Τι αξιοθρήνητη ιστορία! Αρχικά παρατηρούμε με έκπληξη πως περιγράφει την ανατροφή που δέχτηκε από τη μητέρα του ο εν λόγω μοναχός. Θεωρείται χριστιανικώς άριστη η παιδεία του επειδή του έμαθαν να ζει σύμφωνα με τους κανόνες της εκκλησίας, να διαθέτει μέσα του τον φόβο του θεού, να εξομολογείται , να κοινωνεί κ.α. Για ποιο λόγο θα πρέπει κάποιος να φοβάται τον θεό; Δεν νοείται ως ηθική, να λειτουργείς και να συμπεριφέρεσαι βάσει του φόβου που αισθάνεσαι για κάποιον, δεν είσαι ηθικός άνθρωπος όταν δρας ιδιοτελώς και ξέρεις ότι υπάρχει μία ανώτατη και παντοδύναμη αστυνόμευση! Μάλλον είναι υποκρισία και συμφεροντολογική μία τέτοια συμπεριφορά. Φυσικά, η εξομολόγηση, την οποία πραγματεύεται το εγχειρίδιο, είναι υψίστης σημασίας για έναν άνθρωπο. Ότι και να κάνει κάποιος, απλά πρέπει να τα έχει καλά με τον Θεό, δεν χρειάζεται τίποτε άλλο. Δεν εξετάζεται καθόλου το θύμα της κάθε περίπτωσης, αρκεί να σε συγχωρήσει ο θεός για ότι κακό έκανες μέσω της εξομολογήσεως. Μία ανήθικη και αν μη τι άλλο επικίνδυνη στάση ζωής.

Όσο για την ιστορία που μας αφηγήθηκε, θα έλεγα ότι η μητέρα του δεν ήταν εις θέσιν να περιγράψει με αντικειμενικότητα τα όσα έβλεπε. Όπως δεν είδαν τα «σκυλιά» που φώναζε η άτυχη γυναίκα, άλλο τόσο δεν είδαν και την ψυχή της να «μαρτυρά». Η γυναίκα αυτή θα μπορούσε να ήταν ο πιο ηθικός άνθρωπος στον κόσμο, χωρίς να εξομολογείται και χωρίς εν τέλει να πιστεύει στον θεό, όμως ενδεχομένως να μαχόταν για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να προστάτευε τους φτωχούς, να σεβόταν την ελευθερία του λόγου και τόσα άλλα που θα γίνω κουραστικός αν συνεχίσω. Σε τι ακριβώς θα διαφωνούσε ο ύψιστος σε μία τέτοια περίπτωση; Στο ότι δεν πήγαινε να μεταλάβει το αίμα του χριστού και την σάρκα του τις Κυριακές ή στο ότι δεν εξομολογήθηκε ποτέ ότι έκανε άγριο σεξ με τους συντρόφους της;(δεν είναι καλό οι πιστοί να ερεθίζουν τους ιερείς, όπως και να το κάνουμε πρέπει να υπάρχει σεβασμός προς τους σεξουαλικά καταπιεσμένους ανθρώπους)

Στο επόμενο μέρος θα εξετάσω λεπτομερώς τα τελώνια στα οποία σύμφωνα με την εκκλησία πρέπει να περάσει η ψυχή μας για να σωθούμε και να κερδίσουμε την αιώνια ζωή ως δούλοι του θεού…

13 σχόλια:

Εύα Παραδείσου είπε...

Καλή χρονιά με υγεία και χαρά! :) Κοντεύεις να διαβάσεις πιο πολλά βιβλία κι από τον πιο πιστό Χριστιανό αεροχείμαρρε :Ρ Υπάρχουν κι άλλες θρησκείες ξέρεις αλλά εσύ εκεί... Σταθερός στο Θεούλη Χιχιχιχι!!!

AΡΤΕΜΙΣ είπε...

EXEIΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΟΣΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΟΥ ΑΥΤΟ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΣ ΣΧΟΛΙΑΣΩ...ΠΑΝΤΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΣΕ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΥ ΣΕ ΕΧΕΙ ΚΥΡΙΕΥΣΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ... ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΥΣ..!

aeroxeimarros είπε...

Εύα

Τέκνον μου καλή σου χρονιά και σου εύχομαι να κλειστείς σύντομα σε μοναστήρι να βρεις την πραγματική αγαπη της ζωής...:Ρ. Σου προτείνω το δικό μου, επιτρέπονται οι γυναίκες....

@Άρτεμις

Όταν πάψει ο κόσμος να με θεωρεί ανήθικο επειδή είμαι άθεος, και όταν επιτέλους σεβαστεί την ελευθερία του λόγου τότε και εγώ θα είμαι διατεθειμένος να ασχολούμαι με διάφορα άλλα θέματα, προς το παρόν προβάλω τις σκέψεις μου για πράγματα που τους περισσότερους φανατικούς τους ενοχλούν "θανάσιμα". Άστοχο λοιπόν το σχόλιο σου.

Ιοκάστη είπε...

Καλή χρονιά σε όλους για αρχή!!

@Εύα

σίγουρα υπάρχουν κι άλλες θρησκείες – κι ίσως ο χριστιανισμός να μην είναι κι από τις χειρότερες – όμως τον χριστιανισμό μας επιβάλλουν από όταν γεννηθήκαμε στην Ελλάδα οπότε δεν είναι λογικό με αυτόν να ασχολούμαστε περισσότερο; Δεν είναι λίγο άκυρο να αρχίσω να «κράζω» πχ μια άσχετη θρησκεία που ακολουθούν σε κάποια άσχετα νησιά στον Ειρηνικό;

@Άρτεμις

Καταρχάς μην φωνάζεις :). Συμφωνώ απολύτως μαζί σου, μακρυά από τους φανατισμένους. Έχουμε πήξει όμως στην ελλάδα με φανατισμένους χριστιανούς και πρέπει να ακούγεται και μια άλλη άποψη ε; Είναι ένα θέμα που ενδιαφέρει πολλούς ανθρώπους και κατά την γνώμη μου ορθώς γιατί η ορθόδοξη εκκλησία αλλωνίζει κι είναι απόλυτα εκνευριστική η συμπεριφορά της και δεν είναι δυνατόν να κλείνουμε τα μάτια και να μην λέμε τίποτα. Αφού προσηλυτίζει κόσμο αβέρτα είναι απαραίτητο να ακούγεται όσο περισσότερο γίνεται και μια άλλη άποψη – όχι για να μην ακολουθεί ο κόσμος την ορθοδοξία, αλλά για να ακολουθεί ό,τι θέλει κατέχοντας μια πιο σφαιρική άποψη και χωρίς πλύσεις εγκεφάλου.

Αχ βρε Αεροχειμαρράκι, μερικοί πραγματικά φανατισμένοι άθεοι στην λένε επειδή δεν είσαι αρκετά φανατισμένος σαν κι αυτούς, μερικοί άλλοι πάλι μάλλον θεωρούν πως είσαι φανατισμένος, χιχιχι, τους έχεις μπερδέψει όλους ;)

aeroxeimarros είπε...

Συμφωνώ σε όλα, αγαπημένη μου Ιοκάστη.

Άλλωστε ο καθείς ασχολείται με τα θέματα που τον ενδιαφέρουν και δεν μπορεί από αυτό και μόνο να χαρακτηρίζεται φανατικός, ελεύθερα γράφουμε για πράγματα που μας απασχολούν και κανέναν δεν υποχρεώνουμε να συμφωνήσει μαζί μας ή να διαβάσει αυτά που αναρτούμε, ιδίως σε θέματα όπου ενυπάρχει το στοιχείο του «ιερού» όπως η θρησκεία και στο οποίο βασίζονται πολλοί να στηρίξουν τον επικίνδυνο φανατισμό τους θα πρέπει να έχουμε το θάρρος να επικρίνουμε και να καυτηριάσουμε τα κακώς κείμενα τους, χωρίς να θεωρούμαστε φανατικοί επειδή πράττουμε το αυτονόητο!!

Πολλά φιλιάαα στην Ιοκάστη, δεν πιστεύω να μην τα θέλεις???? :)

Ιοκάστη είπε...

@aeroxeimarros
"...επειδή πράττουμε το αυτονόητο"

Δυστυχώς τελευταία βλέπω πως τίποτα δεν είναι αυτονόητο τελικά - μερικοί άνθρωποι τουλάχιστον χρειάζονται επεξηγήσεις για τα πάντα..

Φιλάκιαααααα

Εύα Παραδείσου είπε...

Αυτό δεν είναι μοναστήρι αυτό είναι fun club αεροχείμαρρος :Ρ :)

ΥΓ: Ιοκάστη μου τον αεροχείμαρρο μ΄αρέσει να τον πειράζω πολύ :)

Ιοκάστη είπε...

Εύα καλά κάνεις, του αξίζει ;)

aeroxeimarros είπε...

....απ ότι βλέπεις Εύα,αρέσκονται όλοι στο να με πειράζουν,γενικά το μοναστήρι μου έχει μεγάλη επιτυχία διότι πρώτον, προσφέρει ελευθερία στους μοναχούς και στις μοναχές του και δεύτερον και το πιο σημαντικό που το κάνει να διαπρέπει είναι ότι δεν καταπιέζει τα σεξουαλικά ένστικτα, διότι η αρχή του "Θεού" μου είναι μία:"Σε κάθε σου πρόβλημα με τους συνανθρώπους σου, όταν υπάρχει πιθανότητα ερωτικής επαφής και από τις δυό πλευρές, να επιχειρείς να λύσεις το πρόβλημα με έρωτα". :Ρ

Εύα Παραδείσου είπε...

Ήμουν σίγουρη ότι μονάζεις... :Ρ Αλλά και με τόσους πολλους/ες δε το περίμενα... Xαχαχα! :D

aeroxeimarros είπε...

...έτσι είμαι, πάντα των άκρων!

AΡΤΕΜΙΣ είπε...

ΤΕΛΙΚΑ,ΙΣΩΣ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ ΠΑΙΔΙΑ....ΜΕ ΠΕΙΣΑΤΕ...!!! ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ...!!! ΝΑΝΑΙ ΚΑΛΑ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΜΑΣ...!!!!ΧΑΧΑΧΑ...ΦΙΛΑΚΙΑΑΑ...

aeroxeimarros είπε...

axaxxaxa!