Είπεν #1

«Εξάλλου η σάτιρα γίνεται συνήθως μέσω μεθόδων όπως η παρωδία, η υπερβολή, η σύγκριση και η ειρωνεία. Αποτελεί δε όχι μόνο μέσο διασκέδασης, και ένα ιδιαίτερο λογοτεχνικό είδος και καλλιτεχνική έκφραση. Μία κοινωνικοπολιτική πράξη που αποσκοπεί στην διακωμώδωση καταστάσεων, ανθρώπων και θεσμών με σκοπό την διόρθωση των κακώς κειμένων.»  —  (2009). Το σκεπτικό της αθωωτικής(για τον Λάκη Λαζόπουλο) απόφασης του πολυμελούς πρωτοδικείου Αθηνών στην μήνυση που επέβαλλε η Έφη Σαρρή εναντίον του, η οποία ζητούσε να επιδικαστεί το χρηματικό ποσό των 7,6 εκ. ευρώ για «δυσφήμηση και πρόκληση ηθικής βλάβης» εξ αιτίας της σάτιρας του Λάκη προς το πρόσωπο της, η οποία μεταξύ όλων των άλλων, ήθελε να κατέβει στην βουλή –χωρίς σουτιέν και βρακί- με σύνθημα « Σταυρώστε με Σταυρώστε με» υπό το κόμμα του ΛΑ.ΟΣ.

Αν και ομολογώ ότι ήθελα να το εντάξω στην κατηγορία που έχει η στήλη του μπλογκ σχετικά με τα γνωμικά ως παρένθεση σ’ αυτά ή κάτι ανάλογο, θεώρησα όμως πρέπον, να ανοίξω νέα ενότητα που παρά του ότι δεν εγγυώμαι ότι μελλοντικά θα εμπλουτιστεί ιδιαίτερα, σίγουρα όμως ανήκει στον δημόσιο λόγο και πραγματικότητα της τηλεόρασης και δεν έχει αυτονόητα καμία σχέση με γνωμικό ή αφορισμό.

Να προσθέσω βέβαια την ουσία της υπόθεσης. Η χαρισματική Έφη Σαρρή δεδομένου της δημοσιότητας που πήρε τότε, ήταν χαμένη από χέρι σε ότι αφορά την απόφαση των δικαστών, και πιθανώς θα το γνώριζε μέσω των δικηγόρων της…(ή θα το υπέθεσε η ίδια και θα το μετέφερε και στους δικηγόρους της προς μεγάλη τους έκπληξη για την ευφυΐα της!). Όμως, η δημοσιότητα δεν πρέπει να την έβλαψε ιδιαίτερα.

Εύχομαι να χιονίσει.

Στο πλαίσιο του μεταμοντερνισμού(μία μεταγενέστερη διόρθωση όπως ορθώς με επισήμανε κάποιος φίλος: Αυτονόητα θα έλεγα, η έννοια του μεταμοντερνισμού είναι απλά η ολοκλήρωση του νεοφιλελεύθερου μοντερνισμού και όχι κάποιο νέο σύστημα. Προς αποφυγήν θεωρητικών λαθών.) και του μεσαίωνα με τον οποίο διαπνέονται όλα τα δυτικά δημοκρατικά καθεστώτα, είμαστε και θεωρείται βέβαια αναγκαίο, σε θέση να κρίνουμε και να παίρνουμε θέση για την κρίση του συστήματος. Μίας κρίσης (από τις πολλές) του συστήματος, η οποία δεν οφείλεται φυσικά, σε κάποια  κακιά ιδεολογία(αυτό για παράδειγμα, η Γιαγιά μου μαζί με την κυρά Θεοδώρα το διατυμπανίζουν, όπου κάνουν εκτενείς πολιτικές συζητήσεις, ανώτερες βέβαια του επιπέδου των περισσότερων, που ήμαστε πολύ χαμηλά ομολογουμένως.)

Το γράφω με επίγνωση του θέματος καθώς παρουσιάζονται διάφορα βιβλία ξένα και μη, για το «δόγμα του νεοφιλελευθερισμού» και τα οποία προωθούνται ιδιαίτερα από τις ίδιες τις τάξεις όπου ελέγχουν την παραγωγή και επωφελούνται από τον νεοφιλελευθερισμό! Μάλλον, θέλουν να τον αποτάξουν και αυτοί, και όπως λένε κάποιες μυστικές πληροφορίες, θα υιοθετήσουν νέο δόγμα, βαρέθηκαν με αυτό. Το νέο θα βασίζεται στον αντίχριστο και στον σοσιαλισμό. Ο λόγος είναι βασικά απλός.

Ο αντίχριστος συν του σοσιαλισμού, κακοποιήθηκαν ιδιαίτερα από την ανθρωπότητα και θέλουν οι ανώτερες τάξεις(όχι μόνο οικονομικές) να επαναπροσδιορίσουν αυτές τις έννοιες και να μας δώσουν απέραντη χαρά και ίσως ένα νέο παράδεισο. Προσπαθούν βέβαια να βρουν το μέρος του, εφόσον ο επίγειος κακοποιείται από αυτό που ονομάζουμε «Πρόοδος».

Αφορισμοί/Γνωμικά/αποφθέγματα #1

Ἔρωτα παύει λιμὸς ἢ χαλκοῦ σπάνις.*  —Μένανδρος, (342-292 π.χ.). Αρχαίος Έλληνας κωμικός ποιητής και συγγραφέας.  Θεωρείται ο πιο σημαντικός εκπρόσωπος της Νέας Αττικής Κωμωδίας.  Έγραψε κατά προσέγγιση 108 έργα απ’ τα οποία διασκευάστηκαν αρκετά μετά τον θάνατο του από ρωμαίους συγγραφείς.  Μία ανθολόγηση γνωμικών(μονόστιχα) από τις κωμωδίες του σώζονται επεξεργασμένα, με τον τίτλο «Μένανδρου γνώμαι».

*Σε ελεύθερη μετάφραση: Τον έρωτα τον σταματάει ή η πείνα ή η έλλειψη χρημάτων.

2012 και άλλα!

Το πρώτο post της χρονιάς του 2012 είναι γεγονός, αφήνοντας πίσω το ξενύχτι και τις τρέλες του 2011. Σε μία χρονιά που η χώρα βρίσκεται στο έλεος, του διεθνούς κατεστημένου και της εξουσιαστικής επιβολής των δυνάμεων της αγοράς προς τα χαμηλά στρώματα της κοινωνίας, προσπαθούμε να ευχηθούμε, ατομικά, στον καθένα, να έχει υπέροχη χρονιά. Καλά κάνουμε βέβαια, αλλά δεν ξέρω πόση σημασία έχει ή κι αν είχε ποτέ. Δεν είχε, αλλά το αφήνω μετέωρο για να μην πέσω από τα σύννεφα, είμαι και λάτρης του καιρού και μου αρέσει να πετώ. :P

To 2012 βέβαια, είναι η χρονιά, για αυτούς τους ανίδεους που δεν ενημερώνονται το λέγω, όπου θα καταστραφεί ο κόσμος, σύμφωνα με ειδικούς στις συνωμοσίες αλλά και  προφητειολόγους. Βέβαια, οι θέσεις τους άλλαξαν, όσο πλησιάσαμε όντως στην εν λόγω χρονιά, και οι προφητείες των Μάγια ερμηνεύτηκαν κάπως διαφορετικά –από τους ίδιους πάντα- για να συνεχίζουν να βγάζουν ψωμί.

Αρκετά όμως με τους ημιμαθείς! Ο ειδικός, παγκοσμίως, για να μας πει τι θα συμβεί επιτέλους στον πλανήτη είναι ο Δημοσθένης Λιακόπουλος! Ένας πραγματικός Έλλην, που δεν διστάζει να τα βάλει με την παγκοσμιοποίηση, με λάβαρο την ορθοδοξία και τον άκρατο εθνικισμό! Με τον αμέριστο συνεργάτη του εξ Αμερικής, τον Texe Marrs, είναι αυτή την στιγμή που μιλάμε, οι πολέμαρχοι του θεού ενάντια στην σκοτεινή δύναμη του αντίχριστου!

"Νάνα Μούσχουρη..."

Το νέο κίνημα που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα ύστερα από τις διάσημες πλέον δηλώσεις μίας κυρίας ονόματι Νάνας Μούσχουρη -που παριστάνει ότι είναι άνθρωπος του πνεύματος και τραγουδίστρια κλάσης επειδή πούλησε εκατομμύρια δίσκους-κυρίως- σε βινύλιο, καθότι προχωρημένης ηλικίας, στο γερμανικό περιοδικό «Die welt». Δηλαδή, για να μεταφράσω, «Ο κόσμος» σύμφωνα με τους φίλους μου τους Γερμαναράδες. Σε ελεύθερη μετάφραση «Η κόσμος»!!

Ας κάνω μία παρένθεση σε αυτό το σημείο, μου επιτρέπετε φαντάζομαι, αν όχι, εγώ απτόητος θα συνεχίσω δεν τίθεται θέμα, και ας μιλήσω λίγο για τα γένη στα γερμανικά που έχουν από μόνα τους πλάκα!

Όπως παρατηρήσατε, είναι ακαθόριστα τα γένη στην βρομόγλωσσα τους, εκτός κι αν μιλάμε για ανθρώπους. Τότε είναι όπως τα ελληνικά(αρσενικό, θηλυκό, ουδέτερο). «Η γυναίκα» στα γερμανικά: «Die frau». «Ο εργάτης» εις την γερμανικήν: « Der Arbeiter»  και πάει λέγοντας. (Der=ο, die=η, das=το).

Κατά ένα παράξενο τρόπο «η κοπέλα» που προφανώς αναφέρεται σε άνθρωπο, δεν είναι «Die Mädchen» αλλά « Das Mädchen»!! «Το κοπέλα» δηλαδή! Το κοπέλι, σύμφωνα με τους κρητικούς φίλους, το οποίο το κλέψανε οι Γερμανοί και το βάλανε στις κοπέλες τους επειδή μοιάζουνε με νταβαντζήδες (δεν τα λέω εγώ, οι κρητικοί :P).

Η είδηση...

Μία από τις μεγάλες ειδήσεις των ημερών κατά την προσωπική αριστερή μου άποψη, αριστερή όσο βέβαια κρατά η επαφή μου με τη δημοσιότητα του μπλογκ ή του φβ και άλλων κοινωνικών δικτύων, γιατί τις υπόλοιπες ώρες δρω ανάλογα με τα συμφέροντα μου-να τα διευκρινίζουμε αυτά, μην πέφτουν μερικοί από τα σύννεφα αν και έχουν περάσει αυτές οι υπέροχες εποχές αλλά να μην ξεφύγω, η είδηση λοιπόν είναι οι δηλώσεις του Γρηγόρη Ψαριανού.

Ο εξαιρετικός αυτός ηλίθιος πολιτικός, με δάκρυα στα μάτια και μαντίλι, είπε στον δημοσιογράφο ότι «κανείς δεν του έταξε υπουργείο, κανείς». Ε, είναι λυπηρό σ αυτό το κυβερνητικό συνονθύλευμα να μην υπάρχει μία αριστερίστικη πινελιά, οπότε το παράπονο είναι κατανοητό. Όλοι αριστεροί είναι άλλωστε.

Δεν παραλείπει βέβαια ο Γρηγόρης, να κατηγορεί τον φασισμό εξ αριστερών, το παιδί είναι αιώνες μπροστά από εμάς, δεν κρίνει απαραίτητο να υπενθυμίσει στο λαό ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές της Ε.Ε. είναι νεοναζιστικές ή μοιάζουν με αυτές, ή ότι νεοναζιστικά κόμματα έχουν απήχηση στις λεγόμενες προηγμένες Βόρειο-ευρωπαικές χώρες. Όχι αυτά είναι, ανάξια αναφοράς.

Για όλα φταίει ο Νεοέλληνας λοιπόν. Είμαστε σε εθνική κατάθλιψη, όχι σε εθνική ενότητα αλλά κενότητα. Η συλλογική ευθύνη έχει περάσει ως δεδομένη στη δημοπρασία και τα χουντικά κόμματα που την απαρτίζουν.

Βαριέμαι να αναπτυχθώ περισσότερο. Έτοιμος να κοιμηθώ είμαι , η ώρα πάει 3 τα ξημερώματα. Η μπύρα κάνει ότι θέλει την σκέψη μου, και βιάζει τα εσώψυχα μου.

Απλά έγραψα, για να λέω ότι έκανα νέα ανάρτηση!:P

Σε πληκτρολόγια ανοιγμένα μπαινοβγαίνω, στην αγκαλιά σου σαν γατάκι τρομαγμένο . Από την οθόνη μου κρατιέμαι και με σέρνεις στην πασαρέλα μιας ζωής μαστουρωμένης είμαι χαμένος σε μια ατέλειωτη ανία αλλά το ξέρω καύλα είναι μόνο μία!