Τρίτη, 24 Μαΐου 2011

Δεν ξεχνάω...

Σε μία νύχτα ζεστή γράφω σιωπή. Κείμενο που αφιερώνεται στο άγνωστο της ψυχής του ανθρώπου. Για ποιο λόγο όλα αυτά που έχασα; Δεν θα το απαντήσω ποτέ το ερώτημα. Συλλογή εμπειριών, βιωμάτων που σε διαμορφώνουν αλλιώς. Είναι και τι έχεις μέσα σου, ποιος είσαι. Αν είσαι βλαμμένος, εκεί θα περιστρέφεσαι γύρω από καταραμένους.

Μιλάω εκ πείρας σε άτομα που νιώθουν ότι καταστρέφουν την ζωή των άλλων. Σε ότι κάνουν ο άλλος θα καταστραφεί. Κυρίως ψυχικά. Δεν μπορώ να σεβαστώ αηδίες. Μόνο τους ανθρώπους σέβομαι. Είναι δυνατόν να συναινέσω σε μία ψύχωση; Πως; Όχι. «Άσε με να βγάλω να συμπεράσματα μου». Για να βγάλεις συμπεράσματα πρέπει πρώτα να ζήσεις, και εσύ αυτό το αρνείσαι μέσα στην κατηφόρα που η ίδια έβαλες. Τώρα…. Χτες, αύριο.