Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2010

O Καιρός των επομένων ημερών...

Σύμφωνα με τα τελευταία προγνωστικά δεδομένα, ο καιρός αναμένεται να μεταβληθεί σε πιο ήπιο τις επόμενες ημέρες, και σε κάποιες περιοχές θα είναι αρκετά βροχερός. Η διάταξη των συστημάτων, η οποία προκύπτει από τη διαμόρφωση του πλανητικού κύματος rossby το οποίο φαίνεται ότι και τις επόμενες ημέρες θα έχει την ράχη του στη δυτική Ευρώπη και το τμήμα της ανατολικής θα βρίσκεται στην σκάφη του κύματος. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα αναλόγως της ακριβούς διάταξης των συστημάτων θα δέχεται διαδοχικά χαμηλά βαρομετρικά που σε πρώτη φάση θα ευνοήσουν την μεταφορά θερμότερων αερίων μαζών από τα κεντρικά της Μεσογείου. Συνέπεια αυτού, θα είναι οι βροχές που αναμένονται τις επόμενες ημέρες κυρίως στα δυτικά και ανατολικά νησιωτικά τμήματα της χώρας και σε πιο τοπικό επίπεδο στα βόρεια τμήματα. Οι θερμοκρασίες τουλάχιστον ως την Δευτέρα θα είναι ήπιες καθώς στα βόρεια θα κυμαίνονται κοντά στους 11-12 βαθμούς στα πεδινά, και στους 13-17 στις υπόλοιπες περιοχές.

Όμως με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, ο καιρός αναμένεται να αλλάξει από την Τρίτη με νέα σημαντική πτώση της θερμοκρασίας και χιόνια ακόμα και σε πεδινές περιοχές της βόρειας και κεντρικής Ελλάδας. Αυτά προς το παρόν.

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2010

Εργασία επί του εγχειριδίου της Ορθοδοξίας "Ο τελωνισμός των ψυχών"(2)...

Ο άγιος Πατέρας Γρηγόριος μία φορά και έναν καιρό, απ αυτούς τους καλούς που σε κάνουν να θέλεις να βγεις έξω, ζούσε μαζί με μία τίμια χριστιανή, την γερόντισσα Θεοδώρα σε ένα μοναστήρι που η κύρια απασχόληση των μοναχών του ήταν να φοβούνται τον Θεό.

Αυτή η ηλικιωμένη γυναίκα όμως κάποια μέρα πέθανε. Παρά του ότι ήταν ευλαβής και θυσιαζόταν για τον Χριστό, ήρθε η ώρα της να αποχαιρετίσει τον μάταιο κόσμο της γης. Ο μοναχός Γρηγόριος, λοιπόν την συμπαθούσε πάρα πολύ και λυπήθηκε για αυτή την απώλεια. Μία μέρα εκεί που καθόταν, αναρωτήθηκε για το αν σώθηκε η ψυχή της γερόντισσας. Ναι, σωστά καταλάβατε, ακόμα κι αν είσαι έτοιμος να θυσιαστείς για την αγάπη του Χριστού, ακόμα κι αν τρέμεις τον Θεό, και τηρείς τα όσα σου επιβάλλει μέσα στην ελευθερία σου βέβαια, μπορεί και να σε στείλει στον διάολο. Είναι από αυτά τα λάθη, τα θεία που κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει. Στο cern κάποιοι προσπάθησαν, ως γνήσιοι δαίμονες ή κατειλημμένοι απ αυτούς άνθρωποι να αναζητήσουν το σωματίδιο του Θεού και έτσι να καταφέρουν να εξηγήσουν κάποια πράγματα για την σύσταση, τις ιδιότητες του αλλά και την συμπεριφορά του αλλά μάταιες οι προσπάθειες προς το παρόν. Το σωματίδιο του Θεού φαίνεται ότι ξέρει να κρύβεται. Όπως σωστά προέβλεψε ο προφήτης Λιακόπουλος, το πείραμα απέτυχε διότι οι δυνάμεις του καλού, ο στρατός του συγκεκριμένα, εμπόδισαν μία τρομερή ανακάλυψη που θα έβαζε φωτιά στην πίστη των ανθρώπων.

Τέλος πάντων, αρκετά επιστημονικά είπα. Έλεγα λοιπόν, ότι ο Θεός κάνει κάποιες φορές λάθη. Δεν είναι αλάνθαστος και γι αυτό οι βαθιά θρησκευόμενοι φοβούνται ακόμα κι αν ξέρουν ότι τηρούν όλους τους νόμους του Θεού τους. Οι απαιτήσεις του Θεούλη είναι πέρα των δυνατοτήτων του δημιουργήματος του και έτσι μοιραία υποκύπτει ο άνθρωπος στο έλεος του παντοδύναμου. Ο Γέροντας λοιπόν είχε ένα όνειρο περίεργο , απ αυτά που νομίζουμε ότι είναι αληθινά. Άκουσε μία φωνή να του λέει «Σήκω(στην πραγματικότητα του είπε «Τσακίσου») και έλα κοντά στον πνευματικό σου πατέρα για να πάτε να δείτε τη Θεοδώρα». Δεν πρέπει να τα πολυλογώ λοιπόν, διότι εδώ ευρίσκεται η ουσία της ζωής μας. Η Θεοδώρα του διηγήθηκε -στον ύπνο του όλα αυτά- αλλά ήταν πραγματικότητα απλά είχε περάσει σε άλλη διάσταση, για το τι τράβηξε για να σώσει την ψυχή της. Μαρτύρησε περνώντας από τα λεγόμενα τελώνια της ψυχής, τα οποία είναι 23 σε αριθμό και θα τα αναλύσουμε σταδιακώς.

1.Το τελώνιον της καταλαλιάς

«Εδώ συναντήσαμε το τελώνιο της κατακρίσεως στο οποίο ήταν μία συγκέντρωση μαύρων και καθόταν ο αργηγός τους με πολλή πονηριά, σ αυτό αμέσως σταθήκαμε. Πίστεψε με παιδί μου Γρηγόριε, όσους κατέκρινα στην ζωή μου, μου απεκάλυψαν τα πρόσωπα και τηω ώρα μέχρι και μία λέξη ακόμη μου την φανέρωσαν και ζητούσαν να δικαστώ, ενώ με συκοφαντούσαν κιόλας. Οι άγγελοι που με συνόδευαν τους πλήρωσαν(!) από εκείνα που μου χάρισε ο γέροντας μου και ετσι φύγαμε αμέσως από εκεί»

Βλέπετε, ακόμα και στον παράδεισο υπάρχει η ρουσφετολογία και οι πληρωμές κάτω από το τραπέζι. Γι αυτό και το παρέθεσα περίπου όπως είναι. Στην συνέχεια όμως θα τα περιγράψω πιο γενικά και μέσω από το δικό μου μάτι για να μπορώ να σχολιάζω αγαπητοί μου αναγνώστες.


2. Το Τελώνιον της βρισιάς και του φθόνου

«Και ανεβαίνοντας λίγο ακόμη, η γερόντισσα συνάντησε το Τέρας της βρισιάς το πλήρωσε και αυτό και έτσι έφυγε από εκεί, ενώ εκείνη την ώρα οι Άγγελοι συνομιλούσαν επί του θέματος και το πόσο ωφέλεια έχει αυτή η ψυχή. Εκεί που φλυαρούσαν, οι Άγγελοι, έφθασαν όλοι μαζί στο τελώνιο του φθόνου και επειδή δεν είχαν οι μαύροι καμιά κατηγορία να πουν, λόγω της χάρης του Θεού, αναχώρησαν γρήγορα. Οι αφρικανοί, έτριζαν τα δόντια τους από τον Θυμό τους.»



3. Το Τελώνιον του ψεύδους

« Όπως μας εξηγεί ο μοναχός μας, ανεβαίνοντας σε μεγάλο ύψος(200 hp) συνάντησε η μοναχή μας το τελώνιο του ψέμματος στο οποίο οι αφρικανοί ήταν πολυάριθμοι που τα πρόσωπα τους ήταν πολύ άσχημα, φαίνεται η γερόντισσα είχε δυτικά γούστα. Ο αρχηγός τους γεμάτος υπερηφάνεια, έφερε πολλές αποδείξεις ψέματος, από την παιδική ηλικία. Έτσι απαιτούσαν να γίνει η δίκη καθώς οι αποδείξεις ήταν αληθινές και λεπτομερείς. Οι Άγγελοι όμως με την βοήθεια του πνευματικού πατέρα της γερόντισσας, πλήρωσαν και εδώ και έτσι η ηρωίδα μας ξέφυγε και από αυτό το τελώνιο!!»

4. Το Τελώνιον του θυμού και της οργής

« Λίγο πιο πάνω ήταν το εν λόγω τελώνιο. Εδώ ήσαν πολλοί μαύροι, γενικά φαίνεται ότι εδώ στα τελώνια υπάρχουν μόνο αφρικανοί καθώς ως φαίνεται από εκεί ξεκίνησε η εξέλιξη του ανθρώπου, έτσι ο αρχηγός τους γεμάτος οργή και θυμό κάτι έλεγε στους άλλους δαίμονες αλλά η ηρωίδα μας δεν μπορούσε να διακρίνει τα λεγόμενα του καθώς η φωνή του ήταν τόσο άγρια που δεν ακουγόταν καλά. Παρουσίασαν τα πάντα, όποιον κοίταξε άγρια η γερόντισσα, με ποιους θύμωσε, ποιους φοβέριζε κατά την επίγεια ζωή της κ.α. Όμως και εδώ πλήρωσαν οι Άγγελοι και αναχώρησαν όλοι.»

5. Το Τελώνιον της υπερηφάνειας και της βλασφημίας

« Στο τελώνιο της υπερηφάνειας δεν βρήκαν να πουν τίποτα οι δαίμονες και έτσι πέρασαν χωρίς να πληρώσουν εδώ. Καθώς όμως πήγανε στο τελώνιο της βλασφημίας οι άγριοι δαίμονες παρουσίαζαν αποδείξεις που έφεραν την γερόντισσα να βρίζει 3 φορές τα Θεία στα νιάτα της. Όμως οι Άγγελοι παρουσίασαν με την σειρά τους αποδείξεις από τις εξομολογήσεις της γερόντισσας και έτσι πλήρωσαν και πέρασαν και από αυτό.»

6. Το Τελώνιο της φλυαρίας και μωρολογίας

«Κατά την συνεχή άνοδο τους συνάντησαν και αυτό το τελώνιο. Εδώ εξεταζόταν όλες οι φλυαρίες και οι αισχρές μωρολογίες της γερόντισσας κατά τα νιάτα της, τα διάφορα σατανικά τραγούδια που άκουγε και τα σχετικά. Αφού όμως πλήρωσαν, έφυγαν και από εδώ. Έτσι είναι αν έχεις τα μέσα, τότε περνάς αν όχι την έκατσες γι αυτό οι iron maiden είναι κακός σύμβουλος.»

7. Το Τελώνιον του τόκου και του δόλου

«Η γερόντισσα ποτέ δεν ξεγέλασε άνθρωπο, ούτε καν ζώο, γι αυτό και πέρασε ανέξοδα από αυτό το τελώνιο.»

8. Το Τελώνιο της οκνηρίας και του ύπνου

«Σ αυτό εξεταζόταν εάν κοιμόταν και τεμπέλιαζε να πάει η γερόντισσα στην εκκλησία ή δεν έκανε το καλό που θέλει ο Θεός στην ζωή της. Οπότε καλό είναι να μην πάτε στα κλαμπ τις νύχτες και διασκεδάζετε διότι σας παρασύρουν κοιμάστε πολλές ώρες και έτσι δεν πάτε στην εκκλησία πράγμα που θα έχουν να πουν κατά σας, οι δαίμονες.»

9. Το Τελώνιο της φιλαργυρίας

«Εδώ επικρατούσε ομίχλη και σκοτάδι. Οι άνεμοι γύρω στα 3 μποφόρ, και η θερμοκρασία χαμηλή. Δεν βρήκαν οι μαύροι καμία ενοχή. Παρατηρούμε γενικά ότι οι μαύροι θέλουν μόνο να πληρώνονται, αν γίνει αυτό δεν τους νοιάζει η ψυχή των ανθρώπων γι αυτό και περνούν από εδώ άνετα όσοι διαχειρίζονται το χρήμα μέσω του μοναχισμού. Με τον Θεό πρέπει να τα έχεις καλά και όλα τα άλλα λύνονται.»

Σ αυτό το σημείο θα σταματήσω, η συνέχεια στο επόμενο άρθρο. Όμως επειδή καταπιάστηκα με θέματα που καλώς ή κακώς έχουν να κάνουν με τους Δαίμονες θα ήθελα να παραθέσω ένα βίντεο όπου ο Λιάκο αποδεικνύει την ύπαρξη των Νεφελίμ καθώς ως φαίνεται ένα απ αυτά τα πλάσματα βγήκε βόλτα και για κακή του τύχη χτύπησε πάνω σε ένα πυλώνα του ηλ. Ρεύματος με συνέπεια να το απαθανατίσουν κάποιοι μάρτυρες. Απίστευτη, απόδειξη της ύπαρξης τους….(εδώ)

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2010

Χειμώνας...

Η κυριαρχία της «εισροής» των υψηλών πιέσεων προς τα ΒΔ της Ευρώπης φαίνεται πως θα ευνοήσει τον χειμώνα να φτάσει επιτέλους και στην Ελλάδα. Οι «εμποδιστικές» τάσεις που θα αναπτυχθούν στην περιοχή της Δυτικής Ευρώπης σε συνδυασμό με τις υψηλές πιέσεις στην Ρωσία αλλά και τις χαμηλές σχετικά στην ανατολική Μεσόγειο θα κινήσουν τις ψυχρές αέριες μάζες προς την χώρα μας.

Κατά συνέπεια, ο καιρός αύριο Τρίτη και κυρίως την Τετάρτη αναμένεται ψυχρός με φαινόμενα όπου κατά βάση θα υπάρχουν στις ανατολικές περιοχές της χώρας αλλά και στα ΒΑ τμήματα. Έτσι, αναμένονται ασθενείς τοπικές βροχές στις περιοχές προσήνεμες του Αιγαίου αλλά και κάποιες χιονοπτώσεις ακόμα και σε χαμηλά υψόμετρα στην Θράκη. Τα φαινόμενα θα έχουν κάπως πιο έντονο χαρακτήρα από το βράδυ. Στις υπόλοιπες περιοχές τοπικές νεφώσεις με μικρή πιθανότητα πρόσκαιρων βροχών. Οι άνεμοι ΒΑ στο Αιγαίο θα φτάσουν έως και τα 6 μποφόρ αλλά την Τετάρτη σταδιακά θα εξασθενήσουν. Η θερμοκρασία δεν θα υπερβεί στα βόρεια πεδινά 5-7 βαθμούς(στην Θράκη μέχρι 2-3) και στις υπόλοιπες περιοχές τους 8-12 βαθμούς.

Την Πέμπτη αρχικά λίγες νεφώσεις σε όλη την χώρα. Σταδιακά όμως και από τα δυτικά ο καιρός θα επιδεινωθεί με βροχές και καταιγίδες όπου από το βράδυ αργά θα ενισχυθούν και θα επεκταθούν ανατολικότερα. Χιόνια και μάλιστα πυκνά αναμένονται στα ορεινά και από το βράδυ σε χαμηλότερα υψόμετρα της κεντρικής και βόρειας χώρας. Η θερμοκρασία σε μικρή άνοδο μόνο στη Νότια Ελλάδα.

Περισσότερες λεπτομέρειες τις επόμενες ημέρες.

Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010

Η συμφορά της Αϊτής, (συγ)κλόνισε και τον...Θεό!

Η ατέλεια της φύσης, η πιο πασιφανής διαπίστωση της ζωής. Αρκετοί είναι αυτοί που με ρωτούν για ποιο λόγο ασχολούμαι με τον τέλειο Θεό, αυτό το ευφυές κατασκεύασμα του ανθρώπου. Η απάντηση που δίνω είναι ότι ο ίδιος ο Θεός και η ζωή, με προκαλούν να ασχολούμαι μαζί του!

Η δυστυχία, σαν ένα ποτάμι ορμητικό πάντα έτοιμο να παρασύρει όποιον περάσει απ αυτό ή τύχει να βρεθεί στο διάβα του. Οι κάτοικοι της Αϊτής, βρέθηκαν στο έλεος της δύναμης της δυστυχίας μέσω ενός τρομακτικού σεισμού που ισοπέδωσε τα πάντα, κτίρια και ανθρώπους. Πληροφορίες φτάνουν στα διάφορα ΜΜΕ ότι ο αριθμός των θυμάτων ίσως πλησιάσει τις 100,000!

Ο ορισμός της υπερβολής του κακού, που ενυπάρχει στην φύση. Το μέγεθος του, η φρικαλεότητα του και γενικά η ύπαρξη αυτού προσδίδει έναν λόγο να απορρίψεις ότι ο δημιουργός των πραγμάτων και της ζωής, είναι παντοδύναμος και απείρως τέλειος! Ναι, μέσα σε όλα αυτά δοκιμάζεται η ιδέα του Θεού.

Ένα επιχείρημα που είναι αρχαίο, και που πολλές φορές δεν το αναφέρουμε καν, αλλά είναι το πιο καταφανές: Το κακό, ή μάλλον το μέγεθος του, η τεράστια αδικία του, δεν δικαιολογεί την ύπαρξη του Θεού ο οποίος ορίζεται ως παντοδύναμος ,φιλεύσπλαχνος, τέλειος και όλα τα άλλα που του προσδίδει η φαντασία μας. Το κακό στον κόσμο είναι γεγονός. Και δεν υπάρχει καμία δυσκολία στο να αναγνωριστεί απ όλους. Πρόβλημα, και μάλιστα τεράστιο αποτελεί για τους Θρήσκους και όχι για τους άθεους στους οποίους το κακό είναι ένα πρακτικό πρόβλημα και κάτι το καταφανές. Για τους θρήσκους όμως, χρήζει εξηγήσεως διότι η πανταχού παρουσία του έρχεται σε αντίθεση με τις τέλειες ανθρωπομορφικές ιδιότητες του Θεού!

Για ποιο λόγο θα έπρεπε η φύση να απαντά στις επιθυμίες μας, εφόσον είναι ολοφάνερο ότι δεν φτιάχτηκε για μας; Κάποιοι φιλόσοφοι αναρωτιούνται από που εκπηγάζει το κακό και το καλό, όπως λόγου χάρη ο Λαίμπνιτς εκφράζει το πρόβλημα αυτό στο έργο του Δοκίμια Θεοδικίας ως εξής: «Εάν υπάρχει Θεός, από πού προέρχεται το κακό; Εάν δεν υπάρχει από πού προέρχεται το καλό;»

Φαινομενικά τα ερωτήματα του έχουν το ίδιο βάρος. Όμως είναι προφανές πως αν σκεφτούμε λίγο περισσότερο θα διαπιστώσουμε ότι είναι πολύ ανίσχυρο επιχείρημα για τον Θεό. Μα, γνωρίζουμε ότι η αγάπη, η συμπόνια, ο έρωτας, οι ηδονές γενικά δικαιολογούνται απόλυτα από την ίδια την φύση, από το παρελθόν της. Όμως δεν συμβαίνει το ίδιο για το κακό το οποίο όπως εξήγησα δεν μπορεί να δώσει ικανοποιητική εξήγηση ότι υπάρχει ο Θεός.

Πολλοί είναι οι Θρήσκοι βέβαια, που προσπαθούν να αποδώσουν στον Θεό μία ιδιότυπη ιδιότητα κατά την οποία έφτιαξε τον άνθρωπο. Λένε ότι ο Θεός «εκκενώθηκε» κατά τη δημιουργία του όλου. Αυτό σημαίνει ότι έφτιαξε έναν κόσμο που είναι διαφορετικός από τον Θεό, δεν αποτελεί δηλαδή προέκταση του ίδιου αλλά μία απόσυρση του γι αυτό και δεν είναι τέλειος ο κόσμος όπως τον ίδιο τον δημιουργό του, αλλιώς τι νόημα θα είχε κατά τους Θεολόγους πάντα, θα ήμασταν όλοι μας Θεοί.

Ακόμα και αν δικαιολογείται η ύπαρξη του κακού στον κόσμο από την ανωτέρω εξήγηση των Θεολόγων, υπό την έννοια ότι αφού ο κόσμος δεν είναι ο Θεός, είναι ατελής και άρα υπάρχει το κακό. Κι όμως! Είναι απορίας άξιο το γεγονός ότι το κακό δεν υπάρχει απλά αλλά είναι υπερβολικό, είναι τεράστιο και αχανές. Αυτό δεν μπορεί να εξηγηθεί από τις καθαρά θεωρητικές τοποθετήσεις διαφόρων Θεολόγων. Η φύση αντιθέτως μπορεί να εξηγήσει για ποιο λόγο υπάρχουν και το καλό και το κακό, και σ αυτήν βασιζόμαστε. Νομίζω πως ένας Θεός, θα μπορούσε να πετύχει καλύτερη αναλογία των δύο αυτών «δεδομένων» στον κόσμο.

Η κλασική θέση των θεολόγων ότι ο Θεός μας έδωσε ελευθερία για να επιλέξουμε τον δρόμο μας, εγείρει νέες απορίες και θα έλεγα πολλαπλασιάζει τα επιχειρήματα κατά του. Κατ αρχήν, με το να λέμε ότι μας έδωσε την ελευθερία να επιλέξουμε, έμμεσα εννοούμε ότι είμαστε πιο ελεύθεροι και από τον Θεό, αφού αυτός είναι τέλειος και αναγκαία μόνο καλός! Έπειτα, αν εξετάσουμε την ανθρωπότητα θα διαπιστώσουμε ότι ο πόνος, τα δεινά, η βία, η απληστία αλλά και η αδυναμία της είναι όλα σε υπερβολικό βαθμό και δε νομίζω πως κολακεύει τον δήθεν δημιουργό τους! Εκτός αυτού, υπάρχουν δυστυχίες που έρχονται χωρίς προειδοποίηση και χωρίς να είναι στο χέρι του ανθρώπου. Πως εξηγούνται αυτές με την παρουσία του Πανάγαθου Θεού; Οι αρρώστιες, οι ξαφνικές φυσικές καταστροφές όπως ο σεισμός, το τσουνάμι, ή ο καιρός που παίρνουν ζωές χιλιάδων ανθρώπων μέσα σε δευτερόλεπτα ακόμα και μικρών αθώων παιδιών!

Το κακό λοιπόν αναιρεί τον Θεό όμως όχι τον άνθρωπο. Εμείς αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να το αναγνωρίσουμε σε όλη του την έκταση και να το αντιμετωπίσουμε όσο βέβαια μας επιτρέπουν οι δυνάμεις μας. Επομένως, αυτός θα μπορούσε να ήταν ένας ορισμός για την ηθική, να αντιμαχόμαστε το κακό στον κόσμο.

Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2010

Εργασία επί του εγχειριδίου της Ορθοδοξίας "Ο τελωνισμός των ψυχών"(1)...

Προκαταρκτικά:

Με αφορμή του Ορθοδόξου εγχειριδίου «Ο τελωνισμός των ψυχών», ξεκινώ μία σειρά από άρθρα που ως κύριο στόχο έχουν να αντικρούσουν τις ανυπόστατες, ασαφείς έως και γελοίες απόψεις και περιγραφές από δήθεν μάρτυρες της στιγμής του θανάτου που κατατίθενται στα εν λόγω επίσημα κείμενα της εκκλησίας. Δεν είναι καθόλου υπερβολή καθώς αποδεικνύεται από την ίδια την βίβλο ότι η θρησκεία ξεπροβάλλει ως η θεμελιώδης προσπάθεια του ανθρώπου να υπερνικήσει το υπαρξιακό άγχος που του προκαλεί η ιδέα του θανάτου.

Διαβάζοντας προσεχτικά και με μεγάλη υπομονή είναι η αλήθεια τις ιερές γραφές του χριστιανισμού και όχι μόνο ανακαλύπτουμε πως βρίθει από ιστορίες οραμάτων και διαφόρων οπτασιών κάποιων μυστηριωδών προσώπων. Πρόκειται για το επιχείρημα των θρήσκων της αποκάλυψης. Έτσι, ως φαίνεται επιλέγει ο ευφυής κατά τα άλλα δημιουργός να αποκαλύπτεται στο δημιούργημα του. Δίνοντας εντολές άπαξ και δια παντός σ κάποιο πρόσωπο που ο εξαιρετικά γλοιώδης και ρηχός λόγος του γίνεται ύστερα νόμος του θεού και επιβάλλεται και στους υπολοίπους.

Είναι εμφανές το γεγονός ότι οι υπερασπιστές της θρησκείας βασίζονται αποκλειστικά στην πίστη τους και όχι σε στοιχεία και αποδείξεις! Καμιά εξ αποκαλύψεως αλήθεια δεν γίνεται να αποδειχθεί ότι είναι πραγματική, αλλά μπορεί να επαναληφθεί όσες φορές χρειάζεται εφόσον δεν υπάρχουν αποδείξεις, πράγμα που αποδίδει στους εύπιστους. Συμπληρώνω απλά ότι με την ίδια ευκολία μπορεί και να διαψευστεί, και μάλιστα θεωρώ πως η διάψευση περιέχει σοβαρότερους λόγους και ένα τεράστιο απόθεμα από επιχειρήματα που μας κάνουν πρωτίστως να σεβόμεθα τον ίδιο μας τον εαυτό.

Ηθική και Θρησκεία:


Θα ήταν τελείως περιττό να αναλύσω τους λόγους για τους οποίους δεν ισχύει η πεποίθηση ότι η ηθική συνδέεται άμεσα με την θρησκεία και ότι όταν χαθεί η θρησκευτική πίστη αυτομάτως οδηγείται ένα άτομο στην διαφθορά και στον εκφυλισμό των αρχών του. Πρακτικά, έχει αποδειχθεί στην ανθρώπινη ιστορία ότι η θρησκευτική ηθική έχει καταφέρει να πέσει πολύ πιο κάτω από τον ανθρώπινο μέσο όρο. Αυτό όμως που δεν θεωρώ διόλου περιττό αλλά αντιθέτως είναι κρίσιμο για την συνέχεια του άρθρου μου να αναφέρω το γεγονός ότι η θρησκεία είναι για διάφορους λόγους όχι μόνο αήθης αλλά και ανήθικη! Δεν μιλώ φυσικά για τους πιστούς οι οποίοι μπορεί μερικές φορές να είναι ηθικότατοι, αλλά για τις αρχές της πίστης τους. Η αιτία που αναφέρομαι σε όλα αυτά είναι φυσικά το εγχειρίδιο, το οποίο αποτελεί μία θα έλεγα διαστρεβλωμένη άποψη για το πώς πρέπει να συμπεριφέρεται ένα άτομο στην ζωή του. Δεν είναι παράδειγμα ηθικής αλλά ανηθικότητας. Και το μοναδικό πράγμα που δύναται να διαστρέφει τόσο τις έννοιες δεν είναι άλλο από το φαινόμενο της θρησκείας.

Η θρησκεία ως προπατορικό αμάρτημα καταδεικνύει του λόγου το αληθές. Η σταύρωση του Ιησού, ο οποίος σημειωτέον αποτελεί την θυσία που απαιτείται σε όλες τις Θρησκείες του κόσμου, είναι ένα αποκρουστικό γεγονός για το οποίο προσωπικά δεν συμφωνώ καθόλου και αν ζούσα τότε θα απέτρεπα την σταύρωση με κάθε τρόπο. Φυσικά, μιλώ εις περίπτωσιν που παραβλέψουμε τις διάφορες αντιφάσεις στις οποίες υποπίπτουν οι αφηγητές της ιστορίας για τον Ιησού και τα έργα του. Ποια ελευθερία δίνεται στους ανθρώπους από τον Θεό όταν αυτός αποφασίζει τον τρόπο κατά τον οποίο θα πάρουν άφεση οι διάφορες αμαρτίες τους από τότε έως σήμερα; Για ποιο λόγο διαδραματίζονται τόσο φρικτές σκηνές και γιατί θα έπρεπε να τις θαυμάζουμε εφόσον γνωρίζουμε ότι ο Θεός δεν πεθαίνει πράγμα που καθιστά την σταύρωση ανώδυνη, άρα δεν είναι λίγο αντιφατικό αυτό; Είναι ανάγκη να υποστεί όλα αυτά ο Θεός; Φυσικά και όχι. Η σύγχρονη ηθική μας, περιφρονεί τους αποδιοπομπαίους τράγους όσο και αυτούς που τους αναζητούν, και η θρησκεία είναι μία αναζήτηση εξιλαστήριων θυμάτων!

Για να το ξεκαθαρίσουμε οριστικά: Η βασική αρχή του ολοκληρωτισμού είναι να σχηματίζονται νόμοι που οι πολίτες δεν μπορούν να τους τηρήσουν. Ειδικά αν το απολυταρχικό σύστημα αποτελείται από μία κάστα που ισχυρίζεται ότι έχει άνωθεν εντολές και ότι πρέπει να συλλαμβάνει κάθε λανθασμένη συμπεριφορά. Το να παροτρύνεις τον άνθρωπο να γίνεται υπεράνθρωπος υπό την απειλή του θανάτου και των μαρτυριών ισοδυναμεί με το να τον προτρέπεις να αυτοτιμωρείται και να αυτοταπεινώνεται φρικτά για τη μοιραία αδυναμία του να τηρήσει τους κανόνες.

Επί παραδείγματι, η εντολή του θεού που συναντάμε στην παλαιά (και στην καινή) διαθήκη, ότι δεν πρέπει με κανέναν τρόπο ο άνθρωπος να επιθυμεί τα αγαθά, είναι πέρα για πέρα εξωφρενική και ουτοπική. Το ίδιο παράλογο είναι και το «αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν». Κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να αγαπήσει κάποιον άλλον σαν τον εαυτό του, εξ ορισμού έτσι είμεθα κατασκευασμένοι και απορώ πως ο Θεός φτιάχνει πρώτα τα ένστικτα μας και έπειτα μας τα απαγορεύει! Ένας μετριοπαθής και εύλογος κανόνας είναι να συμπεριφερόμαστε τους άλλους όπως θα θέλαμε να μας συμπεριφέρονται και εκείνοι, κανόνας που εξελίχθηκε στην ανθρώπινη συνείδηση ως μέρος της αργής και σταθερής εξελικτικής πορείας του είδους μας και που δεν επιβάλλεται από καμία θεϊκή οργή!

Δεν θα μπορούσα να παραθέσω καλύτερη απόδειξη για την ανηθικότητα της θρησκείας και εν γένει για τα ποταπά διδάγματα της από το εγχειρίδιο που πραγματεύεται τον θάνατο του ανθρώπου και το πώς αυτός βιώνεται. Άραγε πόσο καλοί πρέπει να είμεθα εμείς οι άνθρωποι για να γλυτώσουμε από τα δαιμόνια; Θα το θέσω αλλιώς: Γιατί απαιτεί ο παντοδύναμος να είμαστε περισσότερο καλοί από όσο μπορούμε; Στα κείμενα που ακολουθούν ένα πράγμα είναι σίγουρο: Είμαστε αμαρτωλοί ακόμα και αν δεν κάνουμε τίποτα!

Στα άδυτα της ψυχής


Διεισδύοντας στα κείμενα του εν λόγω επίσημου εγχειριδίου της Εκκλησίας, παρατηρούμε κατ αρχήν στον πρόλογο ότι ο πνευματικός πατέρας μας διηγείται μία σύντομη ιστορία από την ζωή του, που υποτίθεται πως μέσω αυτής θα κατανοήσει καλύτερα ο αναγνώστης για το τι ακριβώς περιγράφεται στην διήγηση(περί αυτού πρόκειται) που ακολουθεί μετέπειτα.

Η ιστορία του γέροντα λοιπόν ξεκινά κάπως έτσι: «Όταν ήμουν παιδάκι, η ευσεβής μητέρα μου, εκτός από τις συμβουλές που μου έδινε να έχω στην ψυχή μου το φόβο του θεού, να εκκλησιάζομαι, να εξομολογούμαι, να κοινωνώ και να ζω μία ενάρετη ζωή μας έλεγε και πολλές εμπειρίες της από τη ζωή, για πνευματικά θέματα. Μία απ αυτές είναι και η πιο κάτω:Στη γειτονιά του πατρικού μας σπιτιού ζούσε μία γυναίκα με σύζυγο και παιδιά και σύχναζε κάπου κάπου στο σπίτι μας. Πολλές φορές άνοιγε την καρδιά της στη μητέρα μου και τις γειτόνισσες της και τις έλεγε τα προβλήματα και τα αμαρτήματα της. Η γυναίκα αυτή δε ζούσε εκκλησιαστική και μυστηριακή ζωή, κοίταζε μόνο τα του σπιτιού της. Όταν όμως έφτασε η ώρα του θανάτου της και άρχισε να ψυχορραγεί, η μητέρα μου παρούσα στο σπίτι της έγινε μάρτυρας ενός φρικτού θεάματος. Η ψυχή δεν έβγαινε και η γυναίκα συνεχώς παρακαλούσε απελπισμένα και φώναζε «πάρτε τα σκυλιά από την αγκαλιά μου, διώξτε τα σκυλιά» και συνεχώς επαναλάμβανε το ίδιο μέχρι που η ψυχή της βγήκε. Εμείς βέβαια δεν βλέπαμε σκυλιά, έλεγε η μητέρα μου. Εν συντομία λοιπόν, όλα αυτά συνέβαιναν επειδή η γυναίκα δεν είχε εξομολογηθεί ποτέ της και δεν ζούσε σύμφωνα με τα πρότυπα της εκκλησίας….»

Τι αξιοθρήνητη ιστορία! Αρχικά παρατηρούμε με έκπληξη πως περιγράφει την ανατροφή που δέχτηκε από τη μητέρα του ο εν λόγω μοναχός. Θεωρείται χριστιανικώς άριστη η παιδεία του επειδή του έμαθαν να ζει σύμφωνα με τους κανόνες της εκκλησίας, να διαθέτει μέσα του τον φόβο του θεού, να εξομολογείται , να κοινωνεί κ.α. Για ποιο λόγο θα πρέπει κάποιος να φοβάται τον θεό; Δεν νοείται ως ηθική, να λειτουργείς και να συμπεριφέρεσαι βάσει του φόβου που αισθάνεσαι για κάποιον, δεν είσαι ηθικός άνθρωπος όταν δρας ιδιοτελώς και ξέρεις ότι υπάρχει μία ανώτατη και παντοδύναμη αστυνόμευση! Μάλλον είναι υποκρισία και συμφεροντολογική μία τέτοια συμπεριφορά. Φυσικά, η εξομολόγηση, την οποία πραγματεύεται το εγχειρίδιο, είναι υψίστης σημασίας για έναν άνθρωπο. Ότι και να κάνει κάποιος, απλά πρέπει να τα έχει καλά με τον Θεό, δεν χρειάζεται τίποτε άλλο. Δεν εξετάζεται καθόλου το θύμα της κάθε περίπτωσης, αρκεί να σε συγχωρήσει ο θεός για ότι κακό έκανες μέσω της εξομολογήσεως. Μία ανήθικη και αν μη τι άλλο επικίνδυνη στάση ζωής.

Όσο για την ιστορία που μας αφηγήθηκε, θα έλεγα ότι η μητέρα του δεν ήταν εις θέσιν να περιγράψει με αντικειμενικότητα τα όσα έβλεπε. Όπως δεν είδαν τα «σκυλιά» που φώναζε η άτυχη γυναίκα, άλλο τόσο δεν είδαν και την ψυχή της να «μαρτυρά». Η γυναίκα αυτή θα μπορούσε να ήταν ο πιο ηθικός άνθρωπος στον κόσμο, χωρίς να εξομολογείται και χωρίς εν τέλει να πιστεύει στον θεό, όμως ενδεχομένως να μαχόταν για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να προστάτευε τους φτωχούς, να σεβόταν την ελευθερία του λόγου και τόσα άλλα που θα γίνω κουραστικός αν συνεχίσω. Σε τι ακριβώς θα διαφωνούσε ο ύψιστος σε μία τέτοια περίπτωση; Στο ότι δεν πήγαινε να μεταλάβει το αίμα του χριστού και την σάρκα του τις Κυριακές ή στο ότι δεν εξομολογήθηκε ποτέ ότι έκανε άγριο σεξ με τους συντρόφους της;(δεν είναι καλό οι πιστοί να ερεθίζουν τους ιερείς, όπως και να το κάνουμε πρέπει να υπάρχει σεβασμός προς τους σεξουαλικά καταπιεσμένους ανθρώπους)

Στο επόμενο μέρος θα εξετάσω λεπτομερώς τα τελώνια στα οποία σύμφωνα με την εκκλησία πρέπει να περάσει η ψυχή μας για να σωθούμε και να κερδίσουμε την αιώνια ζωή ως δούλοι του θεού…