Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

Αφορισμοί/Ιερά παράδοξα #2

 «Μέ άλλους θά κοιμηθήτε καί μέ άλλους θά ξημερώσετε.»  — Κοσμάς ο Αιτωλός ή Πατροκοσμάς (1714-1779)  Άγιος του Χριστιανισμού από το 1961,  Έλληνας  μοναχός της Ορθόδοξης εκκλησίας και προφήτης με θαυματουργικές ιδιότητες σύμφωνα με τους χριστιανούς.

(Από το βιβλίο «Κοσμάς ο Αιτωλός» του Μητροπολίτη  Φλωρίνης Αυγ. Καντιώτη[i] όπου και υπάρχει το πρωτότυπο.  Γενικά στις προφητείες των απολογητών είναι πολύ δύσκολο να ανιχνεύσεις το πρωτότυπο κείμενο ή την φράση πράγμα που δυσκολεύει ιδιαίτερα τους ερευνητές.)

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2011

Εθνική επέτειος...

Σαν σήμερα σύμφωνα με τους όρους του κράτους ιδρύθηκε το Νεοελληνικό έθνος, η λεγόμενη επανάσταση του 1821 στην οποία συμμετείχαν πολλοί απλοί, φτωχοί και βασανισμένοι άνθρωποι αλλά δεν παύει να ονομάζεται και αυτή όπως και οι υπόλοιποι διεθνείς ξεσηκωμοί «επανάσταση του θρόνου».

Το εικαστικό δεν έχει σκοπό να προσβάλλει την Θεοτόκο σε καμία περίπτωση. Κατ’ αρχάς δεν προσβάλλω ποτέ τα θεία. Κανένας θείος μου δεν παρακολουθεί το ιστολόγιο μου. Επίσης, ούτε τα ουράνια θεία προσβάλλονται αφού έχουν θέση στον ουρανό είναι δυνατόν να ασχολούνται με τα επίγεια; 


Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2011

Προσοχή διαθέτω μελάνη!

Παρακάτω μία εκπληκτική γελοιογραφία που αποτυπώνει όσα συνοπτικά ήθελα να γράψω σε αυτή την σελίδα (είδατε το φόντο το καινούριο έτσι;) η οποία ίσως φανεί χρήσιμη σε όσους προσβληθούν ή θεωρήσουν ότι προσβάλλω τη δημόσια αιδώ.  Από τον Stahler.(από Διαγόρας ο Μήλιος). Είναι άξια θαυμασμού.


« Η τέχνη[i], όμως, δικαιούται να προκαλεί ή ίσως και να ενοχλεί με την έννοια να μην είναι ευχάριστη.»

Πριν όμως προβάλλω το δικό μου εικαστικό που έφτιαξα για τον γέροντα Παϊσιο διά του οποίου ανοίγω "νέα ενότητα" σε αυτό τον υπερήφανο χώρο όπου είναι τα εικαστικά και οι τεχνοτροπίες που θα δημιουργώ αφηρημένα με αφορμή λοιπόν αυτά και επειδή πρόκειται  να αφορούν και  την θρησκεία πρέπει να διευκρινίσω ένα ζήτημα τάξεως που θεωρώ σημαντικό και ίσως έπρεπε να το έχω κάνει εξ αρχής. Ισχύει γενικότερα και για όσα θα ακολουθήσουν στο μπλογκ αλλά και όσα ήδη έχω γράψει ή όσα γενικώς γράφουν άλλα άτομα ανάλογα με το δικό μου ύφος.

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011

Το εικαστικό των εξελίξεων του ΟΗΕ...



«Και η πιο μικρή γνώση της ιστορίας δείχνει, ότι οι ισχυρές δημοκρατίες ήταν τα πιο πολεμοχαρή και αδίστακτα έθνη.»   Ambrose Bierce, 1842–1914, Αμερικανός συγγραφέας και σατιρικός.


Προλογίζοντας αυτό το ακόλουθο πρόχειρο εικαστικό νομίζω πως πρέπει απλά να μιλήσω για αυτό που αποτελεί το μεγάλο αγκάθι της ανθρωπότητας. Τις έννοιες, τις ιδέες , τις πεποιθήσεις των ανθρώπων και τον ίδιο τον θάνατο που πολλές φορές επιφέρουν.  Γνωστό ότι δεν θαυμάζω το ανθρώπινο είδος και δεν στέκομαι μπροστά του με δέος. Αυτά τα κάνουν οι ασπρόμαυροι φωτογράφοι της ιστορίας. 



Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011

Αφορισμοί/ιερά παράδοξα #1


 Δεν θα υπάρχουν εις σε άλλοι θεοί εκτός από εμέ. Δεν θα κατασκευάσης δια τον εαυτόν σου άγαλμα ούτε εικόνα οιουδήποτε όντος, από όσα υπάρχουν άνω στον ουρανόν, από όσα υπάρχουν κάτω εις την γην και από όσα ευρίσκονται εις τα ύδατα ποταμών και θαλάσσης και κάτω από την επιφάνειαν της γης.  Δεν θα προσκυνήσης αυτά ούτε θα τα λατρεύσης, διότι εγώ είμαι Κυριος ο Θεός σου, Θεός ζηλότυπος, τιμωρών τέκνα δια τας αμαρτίας των γονέων μέχρι τρίτης και τετάρτης γενεάς, εις εκείνους οι οποίοι με μισούν.   Είμαι όμως και Θεός ελεήμων, ο οποίος δεικνύω και δίδω έλεος εις χιλιάδας ανθρώπων, οι οποίοι με αγαπούν και φυλάσουν τας εντολάς μου. Δέν θα προφέρης επιπόλαια και μάταια το όνομα Κυρίου του Θεού σου, διότι ο Κυριος δεν θα απαλλάξη από την ενοχήν, αλλά τουναντίον θα τιμωρήση οποίον παίρνει στο στόμα του το όνομα του Θεού επιπολαίως και ανωφελώς. Δευτερονόμιον 5,7-11 Δεν θα φονεύσης∙ Δεν θα μοιχεύσης∙ Δεν θα κλέψης. Δευτερονόμιον 5,17-19  Βίβλος, Παλαιά διαθήκη, ιερό βιβλίο του χριστιανισμού και η απαρχή του.

Βασίζεται το πρωτότυπο στην μετάφραση Ο΄ της παλαιάς διαθήκης: Βικιθήκη 

Το μόνο δικό μου σχόλιο στο αίσχος του θεού είναι ότι ο ίδιος μιλάει για την ιδιοτελή αγάπη, ο θεός, ο πατέρας του Ιησού εγκαινιάζει με ιερό τρόπο το να αγαπάς με ιδιοτέλεια και όχι από την ψυχή σου, όχι από πραγματική ανάγκη για συναίσθημα ωραίας φύσης ανεξαρτήτως εντολών.