Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2012

"ένας αγώνας.."


Ο δρόμος προς την ολική καταστροφή. Και μερικές διαφωνίες, θεολογικής φύσης μπορούν αποβούν μοιραίες. Δεν επιθυμώ ανάλυση βαθύτερη στην φυσική βία που ασκείται εξ αιτίας τέτοιων διαφωνιών. Υπάρχουν όμως τα Taboo. H προκατάληψη. Για μία προκατάληψη, μπορεί να μην γνωρίσεις το απέραντο του κόσμου. Λυπηρό, προπάντων βλακώδες. Μας στοιχειώνουν κάποιες ιδέες «ανώτερης φύσης» όμως η δική μου οπτική θεώρηση, δεν αντέχει τον αυτοβιασμό. Θα κριτικάρω, θα αμφισβητήσω, και ας χαθώ.

Οι γραμμές αυτές στόχο έχουν να μη στοχεύσουν τα αδιέξοδα μου. Διότι στην αντίθετη περίπτωση θα ήταν ολότελα ένα λάθος, δικό μου, της μοίρας, της ζωής. Κυρίως δικό μου! Προσωπικές καταθέσεις κάνουμε, αλλά μην το παρακάνουμε. Θα γίνει πληγή, η οποία εκμεταλλεύεται εύκολα απ’ άλλους. Οι άλλοι και εγώ. Όμως ζω, αν ζω, σε δρόμους διαφορετικούς, δεν υπάρχουν σταυροδρόμια. Λέγομαι και μόνος, λέγομαι και σύντροφος.