Τρίτη, 02 Φεβρουαρίου 2010

...(χωρίς τίτλο)


….Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με το άγνωστο, με το απόλυτο τίποτα, ξυπνούν μέσα μας τα ένστικτα επιβίωσης. Είναι στην πραγματικότητα, προγράμματα που εγκατέστησε η φύση της εξέλιξης μας στον εγκέφαλο μας, που μας επιτρέπουν να επιβιώνουμε όταν αλλάξουν οι συνθήκες του περιβάλλοντος μας και γίνουν ακραίες. Φυσικά, παίζει ρόλο και η τύχη αλλά και το μέγεθος μίας ακραίας αλλαγής. Αλλά τουλάχιστον, ξέρουμε ότι είμαστε σκληροί για να πεθάνουμε εκ της κατασκευής μας.

Όμως υπάρχει και ένα άλλο είδος επιβίωσης, που συναντάται κυρίως στην αλληλεπίδραση με τους άλλους ανθρώπους. Είναι η επιβίωση μέσω των συναισθημάτων. Ίσως από τις πιο ακραίες μορφές περιβάλλοντος. Σ αυτό συγκρούονται πολλοί εκ διαμέτρου αντίθετοι παράγοντες και από αυτή την μάχη εξαρτάται και η ποιότητα της ζωής μας. Δεν θεωρώ πρέπον να μπω σε λεπτομέρειες, για τον καθένα μας οι παράγοντες είναι διαφορετικοί και κάποιοι κοινοί σε όλους.

Ένας από τους πλέον καταφανής είναι η επίδραση του χρόνου πάνω στην ψυχοσύνθεση μας, αλλά και η προέκταση αυτού του γεγονότος, δηλαδή η ωριμότητα που υποτίθεται πως αποκτούμε με το πέρας της ζωής. «Υποτίθεται», διότι τα πράγματα παραπλανούν και στην πράξη καμιά φορά λειτουργούν τελείως διαφορετικά.Δεν γίνεσαι ώριμος αλλά είσαι με την διαφορά όμως που με το πέρας του χρόνου καταφέρνεις να τον στερεώσεις καλύτερα στο εγώ σου. Έχω ακούσει πολλές φορές να με χαρακτηρίζουν(ανώριμο) λόγω της ηλικίας μου. Διαφωνώ όμως και οι εμπειρίες μου συμβάλουν σ αυτό.

Άνθρωποι πολύ μεγαλύτεροι από εμένα, καλλιεργημένοι, βρίσκονται στο χείλος της καταστροφικής ανωριμότητας και μάλιστα δεν το κατανοούν. Αν η βλακεία στερεωθεί με τα χρόνια, η κατάσταση μοιάζει με μονόδρομο. Άτομα που δεν μπορούν να μιλήσουν σωστά, και να κάνουν τον άλλον να αισθανθεί καλύτερα, όχι απ αυτό που θα πουν διότι μπορεί να είναι και τελείως ασήμαντο αλλά από τον τρόπο και την όλη στάση τους προς εσένα. Η αποτυχία συνδράμει σ όλα αυτά σημαντικά. Η αποτυχία γενικότερα στην ζωή και όχι μόνο σε κάποιον τομέα. Βέβαια τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα, αλλά σε κάποιους τα προκαταρκτικά της αποτυχίας είναι, η ενασχόληση με δήθεν ανταλλαγή απόψεων μέσω ηλεκτρονικών μέσων. Σαφώς και είναι όμορφο αυτό, αλλά δεν αργούν να αναδειχθούν τα σημάδια ανωριμότητας σε κάποιους. Ευτυχώς δεν είναι όλοι έτσι.

Κρατώ, εκφράσεις που έχουν το δικό τους νόημα, και που απ αυτές προέρχεται κάτι βαθύτερο που σε κάνει να νιώθεις καλά, χωρίς να το καταλαβαίνουν. Ώριμες και αληθινές εκφράσεις, που εκπηγάζουν από πραγματικά συναισθήματα . Γι αυτό, και αυτούς τους ανθρώπους «τους κόβω σωστούς». Χαχα! ;)

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010

....η μαγεία των κομητών!


Αν νιώθω ή είμαι μέσα στην αιωνιότητα του κακού και της δυστυχίας, μη δυνάμενος να σταματήσω τον χρόνο και να διώξω αυτό το αέναο μαύρο σύννεφο που με περιβάλει σαν μία φυλακή μοναξιάς και διαλογισμού, ακόμα όμως και εντός αυτού του είδους φυλακής, η οποία πιστέψτε με είναι η χειρότερη όλων, ανακύπτουν μέσα από αυτήν, από το σκοτάδι της, μερικές λάμψεις χαράς και παρουσίες που σε κάνουν να αισθάνεσαι τέλεια. Ναι, ακόμα και στην φυλακή μπορείς να ευτυχίσεις, ή τουλάχιστον να αφιερώσεις τον χρόνο σου, τον ατελείωτο σε κάποιες στιγμές απίστευτης γαλήνης και ευτυχίας. Γι αυτές τις στιγμές ζούμε όλοι μας. Κακά τα ψέματα, δεν διαθέτουμε στον χρόνο μας πολλές τέτοιες στιγμές ενώ κάποιοι επιλέγουν να μην κυνηγήσουν ποτέ το όνειρο του κάθε ανθρώπου και αναλώνονται στα άσκοπα της ζωής, ο ορισμός της δυστυχίας.

Είμαι κυνηγός και ονειρευτής λέει σ ένα τραγούδι του ο Ν. Άσιμος, και πόσο πραγματικά δύσκολο είναι να είσαι έτσι. Η ζωή κυλά αμετάβλητη, τα πράγματα και οι άνθρωποι αλλάζουν. Ξεγελούμε, την αίσθηση αυτή με το να απασχολούμαστε με κάτι που θεωρούμε ότι μας γεμίζει. Ξοδεύουμε τα πάντα, αλλά συνήθως δεν παίρνουμε πολλά, ίσως και τίποτα. Έτσι το μαύρο σύννεφο της φυλακής σου πυκνώνει με την πάροδο του χρόνου μέχρι που δεν μπορείς να δεις τίποτα, δεν διακρίνεις την αλήθεια και το ψέμα, πράγμα που σε καταστρέφει αιωνίως.

Το αδιάφορο σύμπαν, αυτό που προκαλεί αρκετές φορές τα προβλήματα τα υπαρξιακά μας και την απύθμενη ανασφάλεια κάποιες φορές φαίνεται ότι είναι φτιαγμένο σα να καταλαβαίνει το βάθος του κακού που προκαλεί στον άνθρωπο, και προσπαθεί με κάποιες απλές ενέργειες να επανορθώσει, εφοδιάζοντας μας με υπέροχα συναισθήματα, που η έκφραση αυτών αποδίδει το νόημα της ζωής μας.

Αίφνης, το σύμπαν εισακούει τις προσευχές σου, και αφιερώνει ένα άστρο για σένα. Τίποτα μπροστά στο μεγαλείο του αλλά ουσιώδες και ζωτικό για έναν άνθρωπο. Θεωρώ πως μου συμβαίνει, αυτό το αναπάντεχο και πρέπει κάπου να το πω. Από εκεί που νομίζεις ότι οι γειτονικοί σου πλανήτες είναι για να σε συντροφεύουν αιωνίως, ξαφνικά ένα κομήτης από το πουθενά διαταράζει τα πιστεύω σου και σε συγκινεί πραγματικά, όσο μικρός κι αν είναι, η λάμψη του είναι εκτυφλωτική. Έτσι περιγράφω τους πραγματικούς ανθρώπους. Σ αυτούς η υποκρισία, πεθαίνει! Και είμαι εις θέσιν να μπορώ όχι πάντοτε αλλά συνήθως να διακρίνω πότε αυτή υφίσταται. Βλέπουμε μέσα, από το τηλεσκόπιο της ζωής πανέμορφους πλανήτες, με επιβλητικό ύφος και εμφάνιση, με τεράστιο μέγεθος και εντυπωσιαζόμαστε. Μας ξεγελά το μέγεθος τους και στρέφουμε τα βλέμματα μας συνέχεια σ αυτούς. Κι όμως.

Την πραγματική χάρη την διαθέτουν όσοι είναι φτιαγμένοι γι αυτό από το σύμπαν, ακόμα κι αν είναι ασήμαντοι σε μέγεθος, δεν έχει καμία σημασία για το σύμπαν. Ο σκοπός τους όμως είναι ξεχωριστός, άρα και όσοι τον φέρουν…..η έκρηξη φωτός με τύφλωσε, αλλά εγώ χάρηκα που το είδα.

Αφιερωμένο στην φίλη μου Μκ.

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2010

O Καιρός των επομένων ημερών...

Σύμφωνα με τα τελευταία προγνωστικά δεδομένα, ο καιρός αναμένεται να μεταβληθεί σε πιο ήπιο τις επόμενες ημέρες, και σε κάποιες περιοχές θα είναι αρκετά βροχερός. Η διάταξη των συστημάτων, η οποία προκύπτει από τη διαμόρφωση του πλανητικού κύματος rossby το οποίο φαίνεται ότι και τις επόμενες ημέρες θα έχει την ράχη του στη δυτική Ευρώπη και το τμήμα της ανατολικής θα βρίσκεται στην σκάφη του κύματος. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα αναλόγως της ακριβούς διάταξης των συστημάτων θα δέχεται διαδοχικά χαμηλά βαρομετρικά που σε πρώτη φάση θα ευνοήσουν την μεταφορά θερμότερων αερίων μαζών από τα κεντρικά της Μεσογείου. Συνέπεια αυτού, θα είναι οι βροχές που αναμένονται τις επόμενες ημέρες κυρίως στα δυτικά και ανατολικά νησιωτικά τμήματα της χώρας και σε πιο τοπικό επίπεδο στα βόρεια τμήματα. Οι θερμοκρασίες τουλάχιστον ως την Δευτέρα θα είναι ήπιες καθώς στα βόρεια θα κυμαίνονται κοντά στους 11-12 βαθμούς στα πεδινά, και στους 13-17 στις υπόλοιπες περιοχές.

Όμως με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, ο καιρός αναμένεται να αλλάξει από την Τρίτη με νέα σημαντική πτώση της θερμοκρασίας και χιόνια ακόμα και σε πεδινές περιοχές της βόρειας και κεντρικής Ελλάδας. Αυτά προς το παρόν.

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2010

Εργασία επί του εγχειριδίου της Ορθοδοξίας "Ο τελωνισμός των ψυχών"(2)...

Ο άγιος Πατέρας Γρηγόριος μία φορά και έναν καιρό, απ αυτούς τους καλούς που σε κάνουν να θέλεις να βγεις έξω, ζούσε μαζί με μία τίμια χριστιανή, την γερόντισσα Θεοδώρα σε ένα μοναστήρι που η κύρια απασχόληση των μοναχών του ήταν να φοβούνται τον Θεό.

Αυτή η ηλικιωμένη γυναίκα όμως κάποια μέρα πέθανε. Παρά του ότι ήταν ευλαβής και θυσιαζόταν για τον Χριστό, ήρθε η ώρα της να αποχαιρετίσει τον μάταιο κόσμο της γης. Ο μοναχός Γρηγόριος, λοιπόν την συμπαθούσε πάρα πολύ και λυπήθηκε για αυτή την απώλεια. Μία μέρα εκεί που καθόταν, αναρωτήθηκε για το αν σώθηκε η ψυχή της γερόντισσας. Ναι, σωστά καταλάβατε, ακόμα κι αν είσαι έτοιμος να θυσιαστείς για την αγάπη του Χριστού, ακόμα κι αν τρέμεις τον Θεό, και τηρείς τα όσα σου επιβάλλει μέσα στην ελευθερία σου βέβαια, μπορεί και να σε στείλει στον διάολο. Είναι από αυτά τα λάθη, τα θεία που κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει. Στο cern κάποιοι προσπάθησαν, ως γνήσιοι δαίμονες ή κατειλημμένοι απ αυτούς άνθρωποι να αναζητήσουν το σωματίδιο του Θεού και έτσι να καταφέρουν να εξηγήσουν κάποια πράγματα για την σύσταση, τις ιδιότητες του αλλά και την συμπεριφορά του αλλά μάταιες οι προσπάθειες προς το παρόν. Το σωματίδιο του Θεού φαίνεται ότι ξέρει να κρύβεται. Όπως σωστά προέβλεψε ο προφήτης Λιακόπουλος, το πείραμα απέτυχε διότι οι δυνάμεις του καλού, ο στρατός του συγκεκριμένα, εμπόδισαν μία τρομερή ανακάλυψη που θα έβαζε φωτιά στην πίστη των ανθρώπων.

Τέλος πάντων, αρκετά επιστημονικά είπα. Έλεγα λοιπόν, ότι ο Θεός κάνει κάποιες φορές λάθη. Δεν είναι αλάνθαστος και γι αυτό οι βαθιά θρησκευόμενοι φοβούνται ακόμα κι αν ξέρουν ότι τηρούν όλους τους νόμους του Θεού τους. Οι απαιτήσεις του Θεούλη είναι πέρα των δυνατοτήτων του δημιουργήματος του και έτσι μοιραία υποκύπτει ο άνθρωπος στο έλεος του παντοδύναμου. Ο Γέροντας λοιπόν είχε ένα όνειρο περίεργο , απ αυτά που νομίζουμε ότι είναι αληθινά. Άκουσε μία φωνή να του λέει «Σήκω(στην πραγματικότητα του είπε «Τσακίσου») και έλα κοντά στον πνευματικό σου πατέρα για να πάτε να δείτε τη Θεοδώρα». Δεν πρέπει να τα πολυλογώ λοιπόν, διότι εδώ ευρίσκεται η ουσία της ζωής μας. Η Θεοδώρα του διηγήθηκε -στον ύπνο του όλα αυτά- αλλά ήταν πραγματικότητα απλά είχε περάσει σε άλλη διάσταση, για το τι τράβηξε για να σώσει την ψυχή της. Μαρτύρησε περνώντας από τα λεγόμενα τελώνια της ψυχής, τα οποία είναι 23 σε αριθμό και θα τα αναλύσουμε σταδιακώς.

1.Το τελώνιον της καταλαλιάς

«Εδώ συναντήσαμε το τελώνιο της κατακρίσεως στο οποίο ήταν μία συγκέντρωση μαύρων και καθόταν ο αργηγός τους με πολλή πονηριά, σ αυτό αμέσως σταθήκαμε. Πίστεψε με παιδί μου Γρηγόριε, όσους κατέκρινα στην ζωή μου, μου απεκάλυψαν τα πρόσωπα και τηω ώρα μέχρι και μία λέξη ακόμη μου την φανέρωσαν και ζητούσαν να δικαστώ, ενώ με συκοφαντούσαν κιόλας. Οι άγγελοι που με συνόδευαν τους πλήρωσαν(!) από εκείνα που μου χάρισε ο γέροντας μου και ετσι φύγαμε αμέσως από εκεί»

Βλέπετε, ακόμα και στον παράδεισο υπάρχει η ρουσφετολογία και οι πληρωμές κάτω από το τραπέζι. Γι αυτό και το παρέθεσα περίπου όπως είναι. Στην συνέχεια όμως θα τα περιγράψω πιο γενικά και μέσω από το δικό μου μάτι για να μπορώ να σχολιάζω αγαπητοί μου αναγνώστες.


2. Το Τελώνιον της βρισιάς και του φθόνου

«Και ανεβαίνοντας λίγο ακόμη, η γερόντισσα συνάντησε το Τέρας της βρισιάς το πλήρωσε και αυτό και έτσι έφυγε από εκεί, ενώ εκείνη την ώρα οι Άγγελοι συνομιλούσαν επί του θέματος και το πόσο ωφέλεια έχει αυτή η ψυχή. Εκεί που φλυαρούσαν, οι Άγγελοι, έφθασαν όλοι μαζί στο τελώνιο του φθόνου και επειδή δεν είχαν οι μαύροι καμιά κατηγορία να πουν, λόγω της χάρης του Θεού, αναχώρησαν γρήγορα. Οι αφρικανοί, έτριζαν τα δόντια τους από τον Θυμό τους.»



3. Το Τελώνιον του ψεύδους

« Όπως μας εξηγεί ο μοναχός μας, ανεβαίνοντας σε μεγάλο ύψος(200 hp) συνάντησε η μοναχή μας το τελώνιο του ψέμματος στο οποίο οι αφρικανοί ήταν πολυάριθμοι που τα πρόσωπα τους ήταν πολύ άσχημα, φαίνεται η γερόντισσα είχε δυτικά γούστα. Ο αρχηγός τους γεμάτος υπερηφάνεια, έφερε πολλές αποδείξεις ψέματος, από την παιδική ηλικία. Έτσι απαιτούσαν να γίνει η δίκη καθώς οι αποδείξεις ήταν αληθινές και λεπτομερείς. Οι Άγγελοι όμως με την βοήθεια του πνευματικού πατέρα της γερόντισσας, πλήρωσαν και εδώ και έτσι η ηρωίδα μας ξέφυγε και από αυτό το τελώνιο!!»

4. Το Τελώνιον του θυμού και της οργής

« Λίγο πιο πάνω ήταν το εν λόγω τελώνιο. Εδώ ήσαν πολλοί μαύροι, γενικά φαίνεται ότι εδώ στα τελώνια υπάρχουν μόνο αφρικανοί καθώς ως φαίνεται από εκεί ξεκίνησε η εξέλιξη του ανθρώπου, έτσι ο αρχηγός τους γεμάτος οργή και θυμό κάτι έλεγε στους άλλους δαίμονες αλλά η ηρωίδα μας δεν μπορούσε να διακρίνει τα λεγόμενα του καθώς η φωνή του ήταν τόσο άγρια που δεν ακουγόταν καλά. Παρουσίασαν τα πάντα, όποιον κοίταξε άγρια η γερόντισσα, με ποιους θύμωσε, ποιους φοβέριζε κατά την επίγεια ζωή της κ.α. Όμως και εδώ πλήρωσαν οι Άγγελοι και αναχώρησαν όλοι.»

5. Το Τελώνιον της υπερηφάνειας και της βλασφημίας

« Στο τελώνιο της υπερηφάνειας δεν βρήκαν να πουν τίποτα οι δαίμονες και έτσι πέρασαν χωρίς να πληρώσουν εδώ. Καθώς όμως πήγανε στο τελώνιο της βλασφημίας οι άγριοι δαίμονες παρουσίαζαν αποδείξεις που έφεραν την γερόντισσα να βρίζει 3 φορές τα Θεία στα νιάτα της. Όμως οι Άγγελοι παρουσίασαν με την σειρά τους αποδείξεις από τις εξομολογήσεις της γερόντισσας και έτσι πλήρωσαν και πέρασαν και από αυτό.»

6. Το Τελώνιο της φλυαρίας και μωρολογίας

«Κατά την συνεχή άνοδο τους συνάντησαν και αυτό το τελώνιο. Εδώ εξεταζόταν όλες οι φλυαρίες και οι αισχρές μωρολογίες της γερόντισσας κατά τα νιάτα της, τα διάφορα σατανικά τραγούδια που άκουγε και τα σχετικά. Αφού όμως πλήρωσαν, έφυγαν και από εδώ. Έτσι είναι αν έχεις τα μέσα, τότε περνάς αν όχι την έκατσες γι αυτό οι iron maiden είναι κακός σύμβουλος.»

7. Το Τελώνιον του τόκου και του δόλου

«Η γερόντισσα ποτέ δεν ξεγέλασε άνθρωπο, ούτε καν ζώο, γι αυτό και πέρασε ανέξοδα από αυτό το τελώνιο.»

8. Το Τελώνιο της οκνηρίας και του ύπνου

«Σ αυτό εξεταζόταν εάν κοιμόταν και τεμπέλιαζε να πάει η γερόντισσα στην εκκλησία ή δεν έκανε το καλό που θέλει ο Θεός στην ζωή της. Οπότε καλό είναι να μην πάτε στα κλαμπ τις νύχτες και διασκεδάζετε διότι σας παρασύρουν κοιμάστε πολλές ώρες και έτσι δεν πάτε στην εκκλησία πράγμα που θα έχουν να πουν κατά σας, οι δαίμονες.»

9. Το Τελώνιο της φιλαργυρίας

«Εδώ επικρατούσε ομίχλη και σκοτάδι. Οι άνεμοι γύρω στα 3 μποφόρ, και η θερμοκρασία χαμηλή. Δεν βρήκαν οι μαύροι καμία ενοχή. Παρατηρούμε γενικά ότι οι μαύροι θέλουν μόνο να πληρώνονται, αν γίνει αυτό δεν τους νοιάζει η ψυχή των ανθρώπων γι αυτό και περνούν από εδώ άνετα όσοι διαχειρίζονται το χρήμα μέσω του μοναχισμού. Με τον Θεό πρέπει να τα έχεις καλά και όλα τα άλλα λύνονται.»

Σ αυτό το σημείο θα σταματήσω, η συνέχεια στο επόμενο άρθρο. Όμως επειδή καταπιάστηκα με θέματα που καλώς ή κακώς έχουν να κάνουν με τους Δαίμονες θα ήθελα να παραθέσω ένα βίντεο όπου ο Λιάκο αποδεικνύει την ύπαρξη των Νεφελίμ καθώς ως φαίνεται ένα απ αυτά τα πλάσματα βγήκε βόλτα και για κακή του τύχη χτύπησε πάνω σε ένα πυλώνα του ηλ. Ρεύματος με συνέπεια να το απαθανατίσουν κάποιοι μάρτυρες. Απίστευτη, απόδειξη της ύπαρξης τους….(εδώ)

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2010

Χειμώνας...

Η κυριαρχία της «εισροής» των υψηλών πιέσεων προς τα ΒΔ της Ευρώπης φαίνεται πως θα ευνοήσει τον χειμώνα να φτάσει επιτέλους και στην Ελλάδα. Οι «εμποδιστικές» τάσεις που θα αναπτυχθούν στην περιοχή της Δυτικής Ευρώπης σε συνδυασμό με τις υψηλές πιέσεις στην Ρωσία αλλά και τις χαμηλές σχετικά στην ανατολική Μεσόγειο θα κινήσουν τις ψυχρές αέριες μάζες προς την χώρα μας.

Κατά συνέπεια, ο καιρός αύριο Τρίτη και κυρίως την Τετάρτη αναμένεται ψυχρός με φαινόμενα όπου κατά βάση θα υπάρχουν στις ανατολικές περιοχές της χώρας αλλά και στα ΒΑ τμήματα. Έτσι, αναμένονται ασθενείς τοπικές βροχές στις περιοχές προσήνεμες του Αιγαίου αλλά και κάποιες χιονοπτώσεις ακόμα και σε χαμηλά υψόμετρα στην Θράκη. Τα φαινόμενα θα έχουν κάπως πιο έντονο χαρακτήρα από το βράδυ. Στις υπόλοιπες περιοχές τοπικές νεφώσεις με μικρή πιθανότητα πρόσκαιρων βροχών. Οι άνεμοι ΒΑ στο Αιγαίο θα φτάσουν έως και τα 6 μποφόρ αλλά την Τετάρτη σταδιακά θα εξασθενήσουν. Η θερμοκρασία δεν θα υπερβεί στα βόρεια πεδινά 5-7 βαθμούς(στην Θράκη μέχρι 2-3) και στις υπόλοιπες περιοχές τους 8-12 βαθμούς.

Την Πέμπτη αρχικά λίγες νεφώσεις σε όλη την χώρα. Σταδιακά όμως και από τα δυτικά ο καιρός θα επιδεινωθεί με βροχές και καταιγίδες όπου από το βράδυ αργά θα ενισχυθούν και θα επεκταθούν ανατολικότερα. Χιόνια και μάλιστα πυκνά αναμένονται στα ορεινά και από το βράδυ σε χαμηλότερα υψόμετρα της κεντρικής και βόρειας χώρας. Η θερμοκρασία σε μικρή άνοδο μόνο στη Νότια Ελλάδα.

Περισσότερες λεπτομέρειες τις επόμενες ημέρες.

Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010

Η συμφορά της Αϊτής, (συγ)κλόνισε και τον...Θεό!

Η ατέλεια της φύσης, η πιο πασιφανής διαπίστωση της ζωής. Αρκετοί είναι αυτοί που με ρωτούν για ποιο λόγο ασχολούμαι με τον τέλειο Θεό, αυτό το ευφυές κατασκεύασμα του ανθρώπου. Η απάντηση που δίνω είναι ότι ο ίδιος ο Θεός και η ζωή, με προκαλούν να ασχολούμαι μαζί του!

Η δυστυχία, σαν ένα ποτάμι ορμητικό πάντα έτοιμο να παρασύρει όποιον περάσει απ αυτό ή τύχει να βρεθεί στο διάβα του. Οι κάτοικοι της Αϊτής, βρέθηκαν στο έλεος της δύναμης της δυστυχίας μέσω ενός τρομακτικού σεισμού που ισοπέδωσε τα πάντα, κτίρια και ανθρώπους. Πληροφορίες φτάνουν στα διάφορα ΜΜΕ ότι ο αριθμός των θυμάτων ίσως πλησιάσει τις 100,000!

Ο ορισμός της υπερβολής του κακού, που ενυπάρχει στην φύση. Το μέγεθος του, η φρικαλεότητα του και γενικά η ύπαρξη αυτού προσδίδει έναν λόγο να απορρίψεις ότι ο δημιουργός των πραγμάτων και της ζωής, είναι παντοδύναμος και απείρως τέλειος! Ναι, μέσα σε όλα αυτά δοκιμάζεται η ιδέα του Θεού.

Ένα επιχείρημα που είναι αρχαίο, και που πολλές φορές δεν το αναφέρουμε καν, αλλά είναι το πιο καταφανές: Το κακό, ή μάλλον το μέγεθος του, η τεράστια αδικία του, δεν δικαιολογεί την ύπαρξη του Θεού ο οποίος ορίζεται ως παντοδύναμος ,φιλεύσπλαχνος, τέλειος και όλα τα άλλα που του προσδίδει η φαντασία μας. Το κακό στον κόσμο είναι γεγονός. Και δεν υπάρχει καμία δυσκολία στο να αναγνωριστεί απ όλους. Πρόβλημα, και μάλιστα τεράστιο αποτελεί για τους Θρήσκους και όχι για τους άθεους στους οποίους το κακό είναι ένα πρακτικό πρόβλημα και κάτι το καταφανές. Για τους θρήσκους όμως, χρήζει εξηγήσεως διότι η πανταχού παρουσία του έρχεται σε αντίθεση με τις τέλειες ανθρωπομορφικές ιδιότητες του Θεού!

Για ποιο λόγο θα έπρεπε η φύση να απαντά στις επιθυμίες μας, εφόσον είναι ολοφάνερο ότι δεν φτιάχτηκε για μας; Κάποιοι φιλόσοφοι αναρωτιούνται από που εκπηγάζει το κακό και το καλό, όπως λόγου χάρη ο Λαίμπνιτς εκφράζει το πρόβλημα αυτό στο έργο του Δοκίμια Θεοδικίας ως εξής: «Εάν υπάρχει Θεός, από πού προέρχεται το κακό; Εάν δεν υπάρχει από πού προέρχεται το καλό;»

Φαινομενικά τα ερωτήματα του έχουν το ίδιο βάρος. Όμως είναι προφανές πως αν σκεφτούμε λίγο περισσότερο θα διαπιστώσουμε ότι είναι πολύ ανίσχυρο επιχείρημα για τον Θεό. Μα, γνωρίζουμε ότι η αγάπη, η συμπόνια, ο έρωτας, οι ηδονές γενικά δικαιολογούνται απόλυτα από την ίδια την φύση, από το παρελθόν της. Όμως δεν συμβαίνει το ίδιο για το κακό το οποίο όπως εξήγησα δεν μπορεί να δώσει ικανοποιητική εξήγηση ότι υπάρχει ο Θεός.

Πολλοί είναι οι Θρήσκοι βέβαια, που προσπαθούν να αποδώσουν στον Θεό μία ιδιότυπη ιδιότητα κατά την οποία έφτιαξε τον άνθρωπο. Λένε ότι ο Θεός «εκκενώθηκε» κατά τη δημιουργία του όλου. Αυτό σημαίνει ότι έφτιαξε έναν κόσμο που είναι διαφορετικός από τον Θεό, δεν αποτελεί δηλαδή προέκταση του ίδιου αλλά μία απόσυρση του γι αυτό και δεν είναι τέλειος ο κόσμος όπως τον ίδιο τον δημιουργό του, αλλιώς τι νόημα θα είχε κατά τους Θεολόγους πάντα, θα ήμασταν όλοι μας Θεοί.

Ακόμα και αν δικαιολογείται η ύπαρξη του κακού στον κόσμο από την ανωτέρω εξήγηση των Θεολόγων, υπό την έννοια ότι αφού ο κόσμος δεν είναι ο Θεός, είναι ατελής και άρα υπάρχει το κακό. Κι όμως! Είναι απορίας άξιο το γεγονός ότι το κακό δεν υπάρχει απλά αλλά είναι υπερβολικό, είναι τεράστιο και αχανές. Αυτό δεν μπορεί να εξηγηθεί από τις καθαρά θεωρητικές τοποθετήσεις διαφόρων Θεολόγων. Η φύση αντιθέτως μπορεί να εξηγήσει για ποιο λόγο υπάρχουν και το καλό και το κακό, και σ αυτήν βασιζόμαστε. Νομίζω πως ένας Θεός, θα μπορούσε να πετύχει καλύτερη αναλογία των δύο αυτών «δεδομένων» στον κόσμο.

Η κλασική θέση των θεολόγων ότι ο Θεός μας έδωσε ελευθερία για να επιλέξουμε τον δρόμο μας, εγείρει νέες απορίες και θα έλεγα πολλαπλασιάζει τα επιχειρήματα κατά του. Κατ αρχήν, με το να λέμε ότι μας έδωσε την ελευθερία να επιλέξουμε, έμμεσα εννοούμε ότι είμαστε πιο ελεύθεροι και από τον Θεό, αφού αυτός είναι τέλειος και αναγκαία μόνο καλός! Έπειτα, αν εξετάσουμε την ανθρωπότητα θα διαπιστώσουμε ότι ο πόνος, τα δεινά, η βία, η απληστία αλλά και η αδυναμία της είναι όλα σε υπερβολικό βαθμό και δε νομίζω πως κολακεύει τον δήθεν δημιουργό τους! Εκτός αυτού, υπάρχουν δυστυχίες που έρχονται χωρίς προειδοποίηση και χωρίς να είναι στο χέρι του ανθρώπου. Πως εξηγούνται αυτές με την παρουσία του Πανάγαθου Θεού; Οι αρρώστιες, οι ξαφνικές φυσικές καταστροφές όπως ο σεισμός, το τσουνάμι, ή ο καιρός που παίρνουν ζωές χιλιάδων ανθρώπων μέσα σε δευτερόλεπτα ακόμα και μικρών αθώων παιδιών!

Το κακό λοιπόν αναιρεί τον Θεό όμως όχι τον άνθρωπο. Εμείς αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να το αναγνωρίσουμε σε όλη του την έκταση και να το αντιμετωπίσουμε όσο βέβαια μας επιτρέπουν οι δυνάμεις μας. Επομένως, αυτός θα μπορούσε να ήταν ένας ορισμός για την ηθική, να αντιμαχόμαστε το κακό στον κόσμο.

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2010

Το δάκρυ...

Με ακολουθεί στην ζωή μου, το βαθύ μαγικό σου δάκρυ! Κάθε δάκρυ και συναίσθημα, μία φωτεινή πλευρά του σκοτεινού άγνωστου. Θεωρώ τυχερούς τους ανθρώπους που δακρύζουν με το παραμικρό. Νομίζω ότι ξέρουν να ζουν πραγματικά την κάθε τους στιγμή χωρίς να αναλώνονται σε περιττές και κυρίως εξαντλητικές ενέργειες. Λυπάμαι που υπάρχουν συνταξιδιώτες που καταναλώνονται μέσα στις καταναγκαστικές ιδέες τους που τους κάνουν να φαίνονται εσωτερικά τόσο άσχημοι!

Τα δάκρυα είναι η ουσία της ζωής μας, σ αυτά αποκτά νόημα κάθε μας συναίσθημα, κάθε μας πράξη που μας ενώνει με το όλον. Μπορεί να είναι αλήθεια ότι τα μαγικά, απίστευτα πράγματα είναι αόρατα ή τα θέλουμε να είναι έτσι, αλλά η ύλη μπορεί να δημιουργηθεί από το αισθητό τίποτα και να λάμψει σε ένα σκοτεινό και μαύρο κενό, να ανθίσει από το πουθενά ένα πανέμορφο λουλούδι γεμάτο χρώματα και να αγκαλιάσει το κενό μία πανέμορφη στιγμή ζωής.

Την ζωή πρέπει να την κρατάμε σε εγρήγορση και να πολεμάμε γι αυτήν. Κάθε δάκρυ να γίνεται ένα διαμάντι χαράς, ένας ευεργετικός και ζεστός άνεμος που διώχνει τα μαύρα σύννεφα μακριά. Αλλά ακόμα και στην θέα της βροχής, η χαρά πρέπει να είναι πασιφανής, διότι όλα έχουν έναν σκοπό εδώ. Αχ, αυτές οι περιττές ενέργειες, πόσο με έχουν κουράσει και πόσο χρόνο από τη ζωή μου έχασα γι αυτές! Είναι τραγικό, αλλά αυτός ο «Θεός» είναι πιο απαιτητικός από τον θρησκευτικό Θεό. Οι προσωπικοί θεοί, είναι «αληθινοί» δαίμονες που τρέφονται από τα στεγνά μάτια μας, τα μάτια χωρίς δάκρυα ζωής. Θλίβομαι που ο σκοπός της ζωής αλλάζει για κάποια γελοία «τελετουργικά» τόσο εύκολα και χωρίς να το καταλαβαίνεις.

Ας αφεθώ στην σκέψη των θεών, να μπορέσω να καταλάβω τι είναι αυτό που τους κάνει τόσο απαραίτητους. Είναι το ίδιο το κενό, το ίδιο το άγνωστο χ που δεν πρόκειται να λυθεί ποτέ. Μπροστά σ αυτό, γίνεται τεράστιος αγώνας που η έκβασή του καθορίζει το είδος των θεών που θα δημιουργηθούν. Τι συμβαίνει όμως στο βάθος της ζωής; Γιατί δεν αφήνουμε να εκτυλιχθεί σύμφωνα με τα γεγονότα και την φυσική ροή των πραγμάτων; Τότε θα δώσουμε στον εαυτό μας ώθηση ώστε τα μάτια μας να δακρύζουν ξανά, μέχρι και το τελικό κλείσιμο τους.

Το σύμπαν της χαράς θα εμφανιστεί σε κάθε μικρό μας βήμα προς την ευτυχία, την αληθινή ευτυχία που φέρνει η λίμνη από τα δάκρυα μας. Πάνω σ αυτή την λίμνη λέγεται ότι περπάτησε ο «Θεός» ή ένας από τους Θεούς των ανθρώπων, προσθέτοντας και άλλο ένα «θαύμα» στη ιστορία του ανθρώπου! Πόσο ασήμαντο φαίνεται αυτό το «θαύμα» εν σχέσει με το μάτι, αυτό το μεγαλοπρεπές εργαλείο της φύσης, που σχηματίζει την λίμνη από δάκρυα ευτυχίας, στην οποία «περπάτησε» ο Θεός; Τυχεροί όσοι βίωσαν την αίσθηση του να είσαι ένα με το σύμπαν! Τι αίσθηση είναι και αυτή, να καταλαβαίνεις πόσο ασήμαντος είσαι αλλά και να θαυμάζεις την αξεπέραστη ομορφιά του ακατανόητου μέρους από το οποίο προήλθες!

Εν τέλει δεν έχει σημασία αν προήλθαμε από την ύλη ή από κάπου αλλού(τελείως απίθανο για μένα) αλλά πως μεταχειριζόμαστε την ίδια μας την ζωή, αν αφήνουμε να κυλήσει το δάκρυ μας…