Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2009

Το συμπέρασμα των Εκλογών...

Η ΝΔ έπρεπε να πέσει. Ο πρώην Πρωθυπουργός δεν υποσχέθηκε τίποτα στον λαό, παρά μόνο ότι θα εφαρμόσει σκληρά μέτρα για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και ότι θα υπάρξει μία περίοδος όπου ο λαός θα πρέπει να υπομένει μέχρι να βγούμε από την οικονομική αδιέξοδο.

Ποιος πρωθυπουργός όμως προτιμά να πει ψυχρά πολιτικά λόγια που είναι σίγουρο ότι θα τον οδηγήσουν σε ήττα;

Δεν είναι προσωπικοί οι λόγοι του κ. Καραμανλή, ίσως να είναι και προσωπικοί αλλά δεν θα εξετάσω το θέμα αυτό υπό αυτή την σκοπιά, αυτό το κάνουν όλα τα ΜΜΕ εξάλλου.

Ο έλληνας πολίτης έπρεπε την περασμένη Κυριακή να ψηφίσει ανάμεσα σε δύο κόμματα εξουσίας, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Το πρώτο κόμμα του έλεγε ξεκάθαρα τις εντολές που έχει λάβει από το σύνολο των διεθνών οργανισμών και της ΕΕ, δηλαδή μέτρα που περιλαμβάνουν τη λιτότητα, τους περιορισμούς στις δημόσιες δαπάνες, χωρίς αυξήσεις στους μισθούς, περικοπές κ.α.

Το δεύτερο, το ΠΑΣΟΚ, υπό το κάλυμμα του Σοσιαλισμού και των πολλών σφαλμάτων της προηγούμενης κυβέρνησης, φάνταζε ως το επικρατέστερο, το οποίο όπως αναμενόταν όντως κέρδισε με τεράστια διαφορά. Μόνο που οι πολιτικές διαφορές με το άλλο κόμμα δεν είναι τεράστιες. Δεν μπορεί να είναι. Η βασική γραμμή των εντολών εξ Ευρώπης και διεθνών οργανισμών πρέπει να τηρηθεί με συνέπεια, από τα περιφερειακά κράτη που ευρίσκονται στην αλυσίδα της υπερεθνικής ελίτ. Μικροδιαφορές θα υπάρξουν, η ουσία όμως δεν αλλάζει.
Η πράσινη ανάπτυξη δεν βοηθάει στην αύξηση της ζήτησης, ώστε να κινήσει την αγορά σε ένα τέτοιο παγκόσμιο σύστημα, ούτε η πάταξη της φοροδιαφυγής δεν θα λύσει το πρόβλημα. Μόνο ο δανεισμός μπορεί, αλλά με τις σκληρές και οδυνηρές συνέπειες που θα έχει αυτός για τη χώρα μας, καθώς θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο το χρέος μας μέσα σ ένα πλαίσιο όπου ιδιωτικοποιήσεις έχουν εξαντληθεί!

Την πράσινη ανάπτυξη την υποστηρίζουν βέβαια και κόμματα της αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) και κυρίως οι οικολόγοι, κόμματα που σαφώς τα συμπεριλαμβάνω στην κριτική που ασκώ στα πολιτικά δρώμενα της χώρας.

Γίνεται επομένως φανερό το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πραγματικές εναλλακτικές λύσεις, όπως θεωρούν αρκετοί ότι είναι πχ το ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι παρακολουθήσαμε τις εξελίξεις που έλαβαν χώρα πριν από λίγο καιρό στους κόλπους του κόμματος, με αφορμή την αναστάτωση που προκάλεσαν διάφορες δηλώσεις πολιτικών για την ηθική κάθαρση του χώρου της αριστεράς. Η « μάχη» γινόταν για την διαφθορά, όχι για τις πολιτικές θέσεις του κόμματος, γεγονός που προσιδιάζει απόλυτα στα κόμματα εξουσίας.

Η αριστερά του ευρύτερου χώρου του ΣΥΡΙΖΑ δεν θέτει θέμα αμφισβήτησης του ίδιου του θεσμικού πλαισίου των ανοιχτών και απελευθερωμένων αγορών(που μας οδήγησαν σε παγκόσμιο επίπεδο στη γενική κρίση και όχι μόνο την οικονομική) αλλά θεωρεί πως μέσω του ίδιου του συστήματος, μπορούν οι λαϊκές μάζες να αλλάξουν την κατάσταση σε μία πιο ήπια καπιταλιστική πολιτική και δικαιότερη κοινωνία. Είναι φανερό ότι μέσα σε ένα τέτοιο σύστημα θεσμικό και οικονομικό δεν υπάρχουν περιθώρια αλλαγής, αυτό είναι δεδομένο και αποδεδειγμένο χρόνια, σε όλη τη δύση.

Οι οικολόγοι με τα μέτρα που προτείνουν δείχνουν να είναι εκτός πραγματικότητας καθότι στην Ελλάδα αν εφαρμοστούν οι εξοπλισμοί ανανεώσιμης ενέργειας, τα πράσινα αυτοκίνητα και ότι έχει σχέση με όλα αυτά τα ωραία, με την πενιχρή βιομηχανία μας θα αυξανόταν το εξωτερικό χρέος ακόμα περισσότερο!

Η ΝΔ έπεσε λοιπόν γιατί είχε νωπή εντολή από τις κατευθυντήριες γραμμές της Ευρώπης και το ΠΑΣΟΚ ανέβηκε στην εξουσία για να εφαρμόσει με διαφορετικό τρόπο, τα ίδια περίπου μέτρα, το οποίο θα έχει προσεχώς τους πολίτες που το εμπιστεύτηκαν, εναντίον του.
Δεν είναι βέβαια «ελληνική» η μέθοδος αυτή. Στην Αγγλία εφαρμόστηκε επί χρόνια με μεγάλη επιτυχία υπό το Εργατικό κόμμα, και είναι ευκαιρία να συμβεί το ίδιο και στην Ελλάδα.

Το ΚΚΕ το οποίο εμφανώς έχει κάποια αντισυστημικά στοιχεία μέσα του, καθότι αρνείται και καταδικάζει την συμμετοχή της Ελλάδας στο σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο που επιβάλουν οι ισχυροί, δεν φαίνεται να είναι ικανό να κάνει κάτι το ουσιαστικό, αρκείται στη γκρίνια, και στην προειδοποίηση των λαϊκών στρωμάτων ότι έρχονται αντιλαϊκά μέτρα που θα πλήξουν τους εργαζομένους και την κοινωνία εν γένει, αλλά δεν επιζητά εξουσία ούτε συνεπώς να έχει αποφασιστική πολιτική άποψη, και έτσι καταφέρνει να μένει στα ίδια ποσοστά, πέρα βέβαια και από άλλους λόγους που δεν θέλω να αναπτύξω σ αυτό το άρθρο.

Συμπερασματικά, ο πρώην πρωθυπουργός απέφυγε με τη μη εκλογή του να επιβάλλει τα έτοιμα σκληρά πολιτικά πακέτα της ΕΕ. Τα φορτώθηκε ο νέος πρωθυπουργός. Θα τα εφαρμόσει όσο πιο αργά γίνεται. Έτσι, εξηγείται προς τι η αλήθεια του πρώην πρωθυπουργού για τα χρόνια που θα ακολουθήσουν.

Η αποχή είναι πολιτική πράξη για τη Δημοκρατία, όταν βέβαια δεν είναι απλά μια ενέργεια διαμαρτυρίας. Ειδικά αν αυτή η πολιτική πράξη μέσω της προοδευτικής αύξησης των πολιτών που την εκφράζουν ενωθούν σε ένα κίνημα αντισυστημικό και απαιτήσουν την αλλαγή του ίδιου του Θεσμικού πλαισίου που ταλανίζει τους από κάτω!

Δεν υπάρχουν σχόλια: