Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2010

Ολοταχώς ψηφίζω την Μακεδονία ως οικονομική!


Δεν επιτρέπεται για το εθνικό μας φρόνημα να ηττηθούμε από τους Σκοπιανούς στον άτυπο διαγωνισμό που διεξάγεται στο διαδίκτυο, σε ένα αμερικανικό site για το αν η «Μακεδονία» του παλιού καιρού ήτο ελληνική ή σλάβικη. Ως φαίνεται από τα στοιχεία της έρευνας, της βαρυσήμαντης για την εξέλιξη της ζωής μας, οι σκοπιανοί ή οι Μακεδόνες του Νέου κόσμου έχουν σαρώσει! Ψηφίζουν ασυστόλως και συνεχώς για να αποδομήσουν την Ελληνικότητα της Μεγάλης Μακεδονίας στα μάτια των Αμερικανών και των υπόλοιπων ξένων που επιβουλεύονται καθετί Ελληνικό και ιδίως Ορθόδοξον. Εξ ού και το έγκυρο ιστολόγιο το tromaktiko προσπαθεί διακαώς να αφυπνίσει το ελληνικόχριστιανικό πλήθος και να το κάνει να ψηφίζει δείχνοντας στους άρχοντες επί της Γης τι εστί το Ελληνορθόδοξο έθνος…

Εμείς οι Έλληνες πάνω απ όλα αντιδρούμε, σε κάθε ευκαιρία θα δείξουμεν τα δόντια μας στους εξουσιαστές του κόσμου που θέλουν να μας κατατροπώσουν επειδή τολμήσαμε να βγάλουμε στον κόσμο διάφορους επιφανείς προφήτες που τους ξεσκεπάζουν και τους χαλάνε το εξουσιαστικό τους παιχνίδι. Ήδη η μαύρη αδελφότης έδωσε εντολές να μας ξεκάνουν ολοσχερώς. Ο Έλληνας όμως με την βαθιά θρησκευτική του πίστη δεν μασά κουτόχορτο.

Η κοινοβουλευτική Χούντα του ΠΑΣΟΚ που ψήφισε σε πρόσφατες εκλογές αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Μία κυβέρνηση που προχωρά ανενδοίαστα στο άνοιγμα κάθε αγοράς, στοχεύοντας στην αγοραιοποίηση των πάντων ώστε η χώρα μας να αποτελεί έναν παράδεισο για τις πολυεθνικές και τις προνομιούχες ομάδες. Οι λαϊκές ομάδες αυτής της χώρας καλούνται να πληρώσουν όλο το χρέος. Έχουν μπει σε μία περίεργη φάση. Τους έχουν φυλακίσει οι ανώτεροι τους οικονομικώς και τους γαμάνε ότι έχουν και δεν έχουν. Οι αντιδράσεις αποσπασματικές και εξασθενημένες. Μήπως τους αρέσει; Αναρωτιούνται οι επιβήτορες τους. Το λένε αυτό επειδή απλά όταν τύχει και αντιδράσουν και βγουν στους δρόμους αντί να απαιτήσουν τα δικαιώματα τους κάθονται να τους αποκαλούν «τρομοκράτες»(!!) την στιγμή που η κυβέρνηση που ψήφισαν σε αγαστή σύμπνοια με την άρχουσα τάξη δεν έθεσε ποτέ τα σκληρά μέτρα που ανατρέπουν τις ζωές των πολιτών στην κρίση του λαού. Πώς να τα θέσει, όταν ο λαός είναι τόσο δουλοπρεπής;


Κατά τ’άλλα η ζωή εδώ είναι ωραία. Η Μύκονος σφύζει από χρήμα αλλά λόγω του χειμώνα δεν ξέρουν τι να το κάνουν. Τι Γαμημένη εποχή και αυτή! Εν τω μεταξύ, η Μαύρη Μύκονος της Ελλάδας, το Άγιον όρος τραβούν τα ίδια και χειρότερα. Μόνο που εκεί τα πράγματα έχουν την εξής διαφορά: Υποτάσσονται εις διπλούν στην εξουσία: Πρώτον, στο χρήμα τους δεύτερον στην Κυβέρνηση και τέλος στον Θεό ως διακοσμητικό στοιχείο της υποταγής τους.

Με καίει όμως το θέμα. Μακεδονία. Είναι Σκοπιανή τελικά ή ελληνική; Τι θα δείξει άραγε η ψηφοφορία! Μάλλον είναι…οικονομική.

2 σχόλια:

symastev είπε...

Σε πρόσφατο γάμο στις Σέρρες βρέθηκαν μαζί, μετά από πολλά χρόνια, στο τραπέζι 3 βούλγαροι, 9 σκοπιανοί και 10 Έλληνες.

Μιλούσαν την ίδια γλώσσα, σλαβομακεδόνικα. Αγκαλιάζονταν και φιλιόνταν, έκλαιγαν και γελούσαν σαν μικρά παιδιά.

Ήταν όλοι απόγονοι μιας και μοναδικής οικογένειας που χωρίστηκε βιαία πριν δεκαετίες. Ήταν όλοι Μακεδόνες αλλά Σλάβοι Μακεδόνες όπως γύρω τους ήταν και άλλοι μακεδόνες, έλληνες Μακεδόνες.

Καθόλου δεν νοιάστηκαν αν είναι ή όχι απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου ή του Ιβάν του Τρομερού. Καθόλου δεν ενδιαφέρθηκαν αν οι Έλληνες είναι οι γιοί του Αλέξαντρου και ας είναι τι έγινε λοιπόν.

Παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα προσπαθούσα να καταλάβω κι εγώ αν η Μακεδονία ανήκει στους μακεδόνες κάθε φυλής ή σε μια μόνο φυλή. Τελικά ανήκει σε όλους και σε κανέναν. Ο καθείς στον χώρο του έχει όλα τα δικαιώματα που έχει ο άλλος στον δικό του χώρο. Τα άλλα περί του δικούς σου που είναι δικό μου κλπ, είναι εκ του πονηρού.

Στο χορό κανένας δεν καταλάβαινε καμιά διαφορά. Η γλώσσα του σώματος τους ένωσε όλους.

aeroxeimarros είπε...

Φίλε, περιέγραψες με μία απλή ιστορία αυτό που ήθελα να γράψω έστω και έμμεσα στο άρθρο μου. Η γλώσσα του σώματος τους ένωνε όλους! Αυτό ακριβώς! Τα άλλα είναι εκ του πονηρού και συγκεκριμένα εκ του φασισμού και της αχαλίνωτης βλακείας.