Σάββατο, 30 Οκτωβρίου 2010

Not afraid...

Δεν θα κλάψω θα γράψω καθισμένος στο σαλόνι βλέποντας και λίγο στα κλεφτά τηλεόραση, που δεν την πάω αλλά η περίσταση με φέρνει κοντά της. Δύσκολη μέρα σήμερα, ο αδερφός μου δεν είναι πολύ καλά, πάσχει και από διαβήτη, αλλά δεν είναι αυτό μόνο ήταν κάπως ανεξήγητη η ζάλη που του συνέβη με αποτέλεσμα να τρομοκρατηθούμε όλοι μας, βάζοντας ως συνήθως το κακό στο μυαλό μας. Δείχνει να είναι καλύτερα τώρα οπότε παίρνω και εγώ τη δύναμη να γράψω να εκτονωθώ καθώς δεν έδειξα καθόλου την ανησυχία μου, τώρα θα τη δείξω!

Δεν πέρασα εύκολα χρόνια, ειδικά τα τελευταία ήταν μαρτύριο και όμως το πάλεψα τόσο που είμαι περήφανος για εμένα. Φίλοι με πρόδωσαν επειδή ήμουν τόσο αιρετικός τόσο διαφορετικός από αυτούς, καμία σχέση με την δική τους ζωή και τρόπο σκέψης. Από την άλλη είχα και τα προβλήματα μου που με βύθισαν σε μία μαύρη τρύπα, με έξοδο διαφυγής την στήριξη της οικογένειας. Συνεχίζω να είμαι μόνος και έρημος που λέει και το τραγούδι. Λογικό θα μου πείτε, αφού τώρα αρχίζω να ζω ξανά, αλλά μου μοιάζει ο κόσμος τόσο μα τόσο σκληρός! Δεν φταίει αυτό όμως. Είναι και κακός! Κανείς δεν είναι έτοιμος να με αισθανθεί, ποτέ, δεν συνέβη σ αυτά τα 23 χρόνια που ζω-και δεν μιλώ για τις στιγμές που πήγαιναν όλα καλά-για τις άσχημες που κυριαρχούσε η θλίψη και ο πόνος. Και δεν έχω και την απαίτηση άλλωστε, κάποτε μόνο την είχα αλλά μου έφυγε όταν ανακάλυψα τους διάφορους βαθμούς υποκρισίας που έχουμε όλοι μας.

Έτσι με εκδικείται ο Θεός λένε πολλοί για την απιστία και την ασέβεια μου που φτάνει σε τέτοιο σημείο ώστε να με προδίδουν και άνθρωποι που παρόλα αυτά εκτιμούσαν το είναι μου απλά δεν μπορούν να δεχτούν ότι αγγίζω αυτά που τους εκφράζουν και που εμένα δεν με εκφράζουν, αντιθέτως μου αρέσει να τα γελοιοποιώ στο βαθμό που το επιτρέπει αυτό η ευφυΐα μου και στο γεγονός ότι ποτέ δεν πειράζω τον ίδιο τον άνθρωπο αλλά τις παράλογες ιδέες του, κατά την άποψη μου πάντα…. Σέβομαι τους ανθρώπους όσο κανένας άλλος είναι μάθημα όλο αυτό που πέρασα, αλλά γιατί να αλλάξω; Γιατί να γίνω πιο μαλθακός ή λιγότερο καυστικός με τις ιερές απόψεις κάποιων ανθρώπων και των φίλων μου συμπεριλαμβανομένων γιατί όχι; Δεν χλεύαζω τη ζωή αλλά την εξουσία!

Μόνος στο σκοτάδι αγγίζω κάτι που λίγοι άνθρωποι τολμούν. Την ψυχική ισορροπία, την καλοσύνη στο μεγαλείο της και την ευαισθησία μου καθώς έτσι είμαι μαθημένος από την ίδια τη ζωή μου. Θέλω να τραγουδήσω τώρα(ναι έχω ταλέντο σ αυτό), έχω ανάγκη και θα το κάνω και ας μην με ακούσει κανείς. Ή μάλλον να με ακούσει ο αδερφός μου και να νιώσει τον πόνο μου, αυτό θα του δώσει δύναμη….


Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
τα χρόνια μου είχαν ρίζες ήταν δέντρα
που τα 'ντυσε με φύλλα η καρδιά
και τ' άφησε ν' ανθίζουν μες την πέτρα

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση
οι φίλοι μου φεγγάρια ήταν νησιά
που δίψασε η καρδιά μου να τα ψάξει

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ
η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας
μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή
η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας



(στη φώτο μία υπέροχη Θεά-είδατε;πιστεύω! μετατρέπει σε δελφίνια τα φιλιά της και τα στέλνει στο φεγγάρι)

6 σχόλια:

Saq είπε...

Βασικά κάτι τέτοια δεν θέλω να τα σχολιάζω αλλά βλακωδώς θα το κάνω.

Η πουτάνα η ζωή είναι σκληρή φίλε και τα ελλατώματα υπάρχουν για να υπερυσχίουν οι δυνατοί. Ο άνθρωπος είναι το μόνο ον όπου υπερυσχίουν (σχεδόν πάντα)οι δυνατοί φραγκάδες. Τα συναισθήματα είναι όλα φυσιολογικά. Εγώ τις δύσκολες καταστάσεις απλά προσπαθώ να τις ξεχνάω, όσο γίνεται.

aeroxeimarros είπε...

Σ ευχαριστώ φίλε για το σχόλιο σου, και όχι δεν θεωρώ ότι έκανες καμιά βλακεία που σχολίασες σε κάτι που ευνόητα εφόσον δημοσιεύθηκε, επιδέχεται και σχολιασμό.Το πρόβλημα είναι πως κουβαλάς το βάρος της ζωής σου, στην πορεία, εκεί βρίσκεται η ουσία όλη,διότι καποια πράγματα δεν ξεχνιούνται...:)))))))))

zoyzoy είπε...

Μην το βάζεις κάτω αυτές οι δυσκολίες είναι για να σκληραίνουμε να επιβιώνουμε και να προχωράμε πιο δυνατοί έχοντας βιώσει τα χειρότερα.
Μην λυγίζεις μείνε κοντά στον αδερφό σου που σε χρειάζεται αυτές τις ώρες και στην οικογένειά σου!
Και να'σε σίγουρος θα'ρθουν οι καλές μέρες!Πάντα μετά την κακοκαιρία βγαίνει ο ήλιος να ζεστάνει τις καρδιές μας.

Το τραγούδι υπέροχο αν έβαζες και τη μουσική του.
Εύχομαι να'ρθει γρήγορα η μούσα που θα κάνει τα φιλιά της δελφίνια για να ταξιδέψετε μαζί στην ευτυχία!

Καλό σου μήνα με θαλασσινά....

aeroxeimarros είπε...

Έτσι είναι...είμαι πολύ δυνατός αν και ο αδερφός μου είναι καλύτερα, και εγώ προφανώς είμαι καλύτερα, όσο για τη μούσα ε θα πρέπει να έχω γίνει τελείως καλά για να γίνει αυτό που λες χααχα :P

ΥΓ:Δεν ξέρω πως αναρτάς βίντεο από του youtube στο μπλογκ μήπως ξέρεις;;;

zoyzoy είπε...

Ναι είναι εύκολο! πρόσεξε, πηγαίνεις στο τραγούδι που θέλεις το βρίσκεις στο You Tube πήγαινε
εδώ
κάτω ακριβώς απ΄το βίντεο που παίζει έχει ένα κουμπί που γράφει το πατάς και σου δίνει έναν κωδικό πρίν επιλέγεις χρώμα και διάσταση που το θέλεις και αντιγράφεις τον κώδικα τον βάζεις στην ανάρτησή σου και βουαλά έτοιμο!
Αντε καλή επιτυχία και άν θέλεις μην βάλεις αυτές τις οδηγίες στο μπλόκ σβήστες δεν έχω πρόβλημα!

Καλή επιτυχία!
Θα ξανάρθω να δώ αν τα κατάφερες!

aeroxeimarros είπε...

ευχαριστώ ήδη το έκανα!!!!!