Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

"Καίγονται τα φαντασιακά του συστήματος".

Δεν βλέπω τηλεόραση. Παρά μόνο συγκεκριμένα προγράμματα, κυρίως αθλητικού περιεχομένου.  «Ειδήσεις» δεν εγνώρισα ποτέ. Είναι γνωστός ο ρόλος των ΜΜΕ και δεν χρειάζεται καν να τον συζητούμε, και μάλιστα τα ΜΜΕ εκτός από τις «ειδήσεις», αναπαράγουν το ίδιο το σύστημα. Το απορροφούν και το βγάζουν στους φακούς για να το ενσταλάξει και στο μυαλό, του κάθε τηλεθεατή-παθητικό πολίτη της χώρας.

Έτυχε, καθώς γύρισα στο σπίτι, να περάσω και μία βόλτα μέσω του τηλεκοντρόλ στα κανάλια, την ώρα που συνέβαιναν οι διαμαρτυρίες κατά του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ , των οικονομικών πολιτικών, και γενικότερα ΚΑΤΑ της χουντικής επιβολής του νεοφιλελεύθερου πακέτου από το ΔΝΤ, την Ε.Ε.(ο κατ’ εξοχήν θεσμός του συστήματος στα δικά μας) και την πουνάνα την ντόπια «διαχειρίστρια».

Πρώτο θέμα στα καθεστωτικά ΜΜΕ ήτο:

«Καίγονται καταστήματα, στην Κοραή.» (ΝΕΤ)

«Κάηκαν δημόσια κτήρια από τους βανδαλισμούς…..» (Mega) κ.α.

Παντού φωτιές εν ολίγοις, βανδαλισμοί, πόλεμος, βία, αίμα. Όμως με μία διαφορά. Από το αλλήθωρο μάτι της εξουσίας.  Της επικρατούσας τάξης απέναντι σους «κυβερνώμενους», δηλαδή στους υπηκόους της.

Τίποτα, από την πραγματικότητα των διαδηλωτών.

Η αστυνομία έκανε έκκληση, να σταματήσουν οι «ταραξίες». Το όργανο του κράτους, όμως ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ να διαλύσει ΚΑΘΕ ειρηνική διαμαρτυρία, ξεκινώντας επίθεση με χημικά όπλα.

Να καταδικάσουμε τα γεγονότα; Να μπω στην διαδικασία της σκέψης που μου επιβάλει η λογική των ΜΜΕ, των διάφορων «διανοούμενων»; Να μιλήσω για τους προβοκάτορες; Ή για τους «νόμους» ; Τους οποίους θέσπισαν κάποιοι αντιδημοκρατικά, για το ΚΡΑΤΟΣ; Και μάλιστα,  στα καθ’ υμάς , ορκίστηκαν γι’ αυτό σε ένα 3D θεούλη;

Όχι. Η εξέγερση πρέπει να γίνει πιο δυνατή, λυπάμαι. Η αντιβία είναι η αντεπίθεση του οργισμένου πλήθους, της ίδιας της κοινωνίας που καταληστεύεται. Αρκεί η αντεπίθεση, να συνδυαστεί με αιτήματα συγκεκριμένα και ριζοσπαστικές πολιτικές ιδέες που θα ενώσουν το σύνολο του λαού ώστε να τεθεί η διαδικασία να ζήσουμε αξιοπρεπώς.

Δεν είναι ξευτίλες οι πολιτικοί. Το σύστημα που τους παράγει.
Σεμνά, κλείνοντας θα πω: Δεν πάσχει απλώς το πολιτικό σύστημα. Χάσατε. Αυτό που ονομάζουμε πολιτική, εξέπεσε.

Δεν πρέπει να σταματήσουμε, αλλιώς θα μας φάνε ζωντανούς, το βλέπουμε, είναι αλήθεια πλέον.

Τελεία.